Παλαιότερα η εμφάνιση ενός ντοκιμαντέρ στο ευρύτερο κύκλωμα διανομής θα φάνταζε παράξενη, σήμερα όμως οι ταινίες αυτές συναγωνίζονται επάξια τις λεγόμενες «αφηγηματικές» στα ταμεία…
«Φωτιά στη θάλασσα»
Αν και βρίσκεται περίπου 200 χιλιόμετρα ανοιχτά της νότιας ακτής της Ιταλίας, η Λαμπεντούζα έχει γίνει πρωτοσέλιδο παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια ως το πρώτο λιμάνι εισόδου για εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, που ελπίζουν να κάνουν μια νέα ζωή στην Ευρώπη. Ο Ιταλός ντοκιμαντερίστας Τζιανφράνκο Ρόσι έζησε μήνες στο νησί της Μεσογείου, συλλαμβάνοντας την ιστορία της, τον πολιτισμό και την τρέχουσα καθημερινή πραγματικότητα των 6.000 κατοίκων της, καθώς εκατοντάδες μετανάστες φτάνουν στις ακτές της σε εβδομαδιαία βάση. Το ντοκιμαντέρ που προέκυψε επικεντρώνεται στον 12χρονο Σάμιουελ, ένα ντόπιο αγόρι, που του αρέσει να κυνηγά με τη σφεντόνα του και περνά τον χρόνο του στη γη, ακόμη και αν ο ίδιος κατάγεται από μια κουλτούρα διαποτισμένη από τη θάλασσα. Πρόκειται για ένα σκληρό μα και μαγευτικά κινηματογραφημένο ντοκιμαντέρ, που δίχως να παίρνει θέση καταγράφει μια σκληρή πραγματικότητα. Διόλου τυχαία η βράβευση της ταινίας με Χρυσή Αρκτο στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βερολίνου.
Σκηνοθεσία: Τζιανφράνκο Ρόσι.
«Η δεύτερη μάνα»
Η Βαλ αφήνει την κόρη της στα χέρια της γιαγιάς και πηγαίνει στο Σάο Πάολο, για να εργαστεί ως οικονόμος σε ένα μεγαλοαστικό σπίτι και να αναλάβει τη φροντίδα του μικρού γιου της οικογένειας. Δεκατρία χρόνια μετά, αισθάνεται οικονομικά αυτάρκης, μα νιώθει τύψεις για την κόρη που άφησε πίσω, ώσπου η τελευταία ανακοινώνει ότι πρόκειται να έρθει στο Σάο Πάολο για να δώσει εισαγωγικές εξετάσεις σε κάποια σχολή. Οι εργοδότες την υποδέχονται αρχικά εγκάρδια και της προτείνουν αμέσως να μείνει μαζί τους. Ομως η συμβίωση μάνας και κόρης, μετά 13 χρόνια απουσίας, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η «Δεύτερη μάνα» είναι μια αφοπλιστική ταινία χαρακτήρων από την Πορτογαλία, που αγγίζει πανανθρώπινα θέματα και προσεγγίζει με χιούμορ και διεισδυτική ματιά το θέμα της μητρότητας, της ανατροφής των ξένων παιδιών και των κοινωνικών διαφορών.
Σκηνοθεσία και σενάριο: Αννα Μουιγιάερ.
Πρωταγωνιστούν: Ρεγκίνα Κασέ, Ελενα Αρμπεγκάρια.
«Ματωμένος γάμος»
Η ταινία «Ματωμένος γάμος», που αποτελεί μια ελεύθερη απόδοση του ομώνυμου θεατρικού κειμένου του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, είναι πάνω απ’ όλα μια ιστορία αγάπης, μια από τις πιο όμορφες και δυνατές τραγωδίες της ισπανικής μυθοπλασίας, όπου το εντυπωσιακό τοπίο συνυπάρχει με συναρπαστικούς χαρακτήρες, ισάξιους με τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα του αγγλοσαξονικού πολιτισμού, δυο χαρακτήρες περικυκλωμένους από τον κόσμο της Μεσογείου. Ο «Ματωμένος γάμος» κέρδισε δύο βραβεία Γκόγια (Β’ Γυναικείου Ρόλου για τη Λουίσα Γκαβάσα και Καλύτερης Φωτογραφίας), ενώ είχε συνολικά 12 υποψηφιότητες, ανάμεσα στις οποίες Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες και κριτικά αναγνωρισμένες ισπανικές ταινίες της φετινής κινηματογραφικής σεζόν.
Σκηνοθεσία και Σενάριο: Πάουλα Ορτίθ.
Πρωταγωνιστούν: Ινμα Κουέστα, Αλεξ Γκαρθία, Ασιέρ Ετσεαντία.
«Criminal»
Ο αμείλικτος επικεφαλής της CIA στο Λονδίνο επιστρατεύει εκκεντρικό νευροχειρουργό και μαζί επιχειρούν μια ανατρεπτική ιατρική επέμβαση χωρίς προηγούμενο. Εμφυτεύουν το DNA ενός νεκρού πράκτορα στις εγκεφαλικές συνάψεις ενός παντελώς απρόβλεπτου και επικίνδυνου κακοποιού με βαρύ ποινικό μητρώο, ο οποίος ωστόσο φαντάζει ως μοναδική περίπτωση συμβατότητας για μια πρακτικά αδύνατη επέμβαση. Ενα ενδιαφέρον καστ, που συμπεριλαμβάνει τα ονόματα των Γκάρι Ολντμαν, Κέβιν Κόστνερ, Ράιαν Ρέινολντς και Τόμι Λι Τζόουνς, δίνει τον τόνο σε ένα θρίλερ με ψήγματα επιστημονικής φαντασίας, που παραπέμπει αρκετά στο παλαιότερο «Face/Off» σκηνοθεσίας Τζον Γου.
Σκηνοθεσία: Αριελ Βρόμεν.
Σενάριο: Ντάγκλας Κουκ, Ντέιβιντ Βάισμπεργκ.
Πρωταγωνοστούν: Ράιαν Ρέινολντς, Κέβιν Κόστνερ, Γκάρι Ολντμαν, Γκαλ Γκαντότ, Σκοτ Αντκινς, Τομι Λι Τζόουνς, Μάικλ Πιτ.
«Ατακτος παππούς»
Στις παραμονές του γάμου του με την κόρη του αφεντικού του, που θα του επικυρώσει και το πολυπόθητο εισιτήριο για μια θέση συνεταίρου στη δικηγορική εταιρία όπου εργάζεται, ο μετρημένος Τζέισον δέχεται να κάνει ένα οδοιπορικό ταξίδι με τον παππού του, τον οποίο ενσαρκώνει, αναπάντεχα, ο Ρόμπερτ ντε Νίρο, ακόλαστος πρώην αξιωματικός του στρατού. Μια έντονα πιπεράτη κωμωδία-οδοιπορικό, με απρόβλεπτες συνέπειες και ξεκαρδιστικές καταστάσεις – σίγουρα όχι αυτό που θα περίμενε κανείς από μια ταινία με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό-θρύλο που απολαύσαμε στις ταινίες του Μάρτιν Σκορσέζε. Θα πείτε, οι εποχές αλλάζουν…
Σκηνοθεσία: Νταν Μάζερ.
Σενάριο: Τζον Φίλιπς.
Πρωταγωνιστούν: Ρόμπερτ ντε Νίρο, Ζακ Εφρον, Ιάσονας Ματζούκας.
«Ουτοπία 1961»
Η ταινία γυρνά τον χρόνο πίσω, στην ταραγμένη περίοδο του 1961ν και αφηγείται τη μεγαλειώδη απεργία των μεταλλωρύχων του Λαυρίου. Η αφήγηση αναπτύσσεται σε τρεις παράλληλους άξονες. Στον έναν άξονα καταγράφεται η εξέλιξη της απεργίας με υποκείμενο τους απεργούς μεταλλωρύχους στον εργασιακό χώρο τους. Ο δεύτερος αφηγηματικός άξονας ξεδιπλώνει τη στάση των κατοίκων της πόλης του Λαυρίου και ο τρίτος την αντίδραση της γαλλικής εταιρίας, της κυβέρνησης, του κράτους και του παρακράτους. Δυστυχώς, κανένας δεν λειτουργεί: Το τελικό αποτέλεσμα είναι τόσο πρόχειρο και κακοστημένο, που θυμίζει σχολική παράσταση.
Σκηνοθεσία και σενάριο: Κώστας Φιλιούσης.
