Τα μεγαλεπήβολα σχέδια των δύο μεγάλων οικογενειών του λιανεμπορίου για τη σωτηρία της υπό κατάρρευση αλυσίδας σούπερ μάρκετ, που έριξαν στάχτη στα μάτια των προμηθευτών, και οι σχέσεις με τον Νίκο Μαμιδάκη
Τελικά, όλοι έχουν τον… Σκλαβενίτη τους. Οσο κι αν φαίνεται παράξενο, οι δύο ηχηρές καταρρεύσεις των εταιριών Μαρινόπουλος και Jet Oil, με την υποβολή αίτησης υπαγωγής στο άρθρο 99, σχετίζονται με τη Σκλαβενίτης.
Στη μεν πρώτη περίπτωση, της Μαρινόπουλος, ο Σκλαβενίτης ήταν αυτός που θα την έσωζε πριν από λίγους μήνες, όταν ανακοινώθηκε η συμφωνία για τη δημιουργία κοινής εταιρίας με τη Μαρινόπουλος, ενώ στη δεύτερη περίπτωση ο Νίκος Μαμιδάκης (ο έτερος ισχυρός άνδρας της Jet Oil και αδελφός του τραγικού αυτόχειρα Κυριάκου Μαμιδάκη) μέτοχος του Σκλαβενίτη με 14%, που έχει βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη σε δύσκολες στιγμές στο πρόσφατο παρελθόν, προστατεύεται από τη Σκλαβενίτης, την οποία διευθύνει ο γαμπρός του Γεράσιμος Σκλαβενίτης.
Για τη Μαρινόπουλος η ανακοίνωση της συμφωνίας με τη Σκλαβενίτης για τα 33 υπερκαταστήματα τον περασμένο Φεβρουάριο λειτούργησε σαν στάχτη στα μάτια των προμηθευτών, καθώς ανακοινώθηκαν μεγαλεπήβολα σχέδια για τη νέα εταιρία. Τότε οι οικογένειες Σκλαβενίτη και Μαρινόπουλου δήλωναν χαρακτηριστικά:
«Δύο ελληνικές οικογένειες που δραστηριοποιούνται χρόνια στον χώρο του λιανεμπορίου ενώνουν τις δυνάμεις τους προς όφελος των καταναλωτών, των Ελλήνων παραγωγών και των εργαζομένων τους. Ευελπιστούμε ότι και με το νέο σχήμα θα συμβάλουμε θετικά στη στήριξη της ελληνικής οικονομίας».
Ταυτόχρονα ο όμιλος Μαρινόπουλου σε ξεχωριστή ανακοίνωση «επιβεβαίωνε» τις προοπτικές του:
«Πέραν της συμφωνίας αυτής και σε συνέχεια της τροποποίησης της μετοχικής σύνθεσης της Μαρινόπουλος, η οποία έχει περάσει στον έλεγχο της οικογένειας Λεωνίδα Μαρινόπουλου, μέρος του στρατηγικού σχεδίου είναι η μετάβαση σε ένα νέο διοικητικό σχήμα που θα υλοποιήσει το στρατηγικό σχέδιο της εταιρίας».
Το στρατηγικό σχέδιο αποδείχτηκε ότι ήταν η υπαγωγή στο άρθρο 99, αφού μοιράστηκε πλήθος υποσχέσεων σε προμηθευτές, όπως η μεταφορά στο νέο κοινό σχήμα των δύο οικογενειών μέρους των υποχρεώσεων που θα καλύπτονταν από μεγάλο σχήμα των 325.000.000 ευρώ τζίρου που θα είχε δημιουργηθεί έως τον Ιούνιο, όταν κατά σύμπτωση έσκασε σαν βόμβα η αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99.
Τώρα, και αφού έγινε η αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99, έρχεται πάλι η Σκλαβενίτης ως σωτήρας, αναθέτοντας due diligence (οικονομικό, νομικό και φορολογικό έλεγχο) στην εταιρία PriceWaterHouse, πράγμα που, φυσικά, δεν φαίνεται να είχε κάνει όταν ανακοίνωσε την κοινή συμφωνία με τη Μαρινόπουλος. Αραγε με ποιο σκεπτικό την ανακοίνωσε, ενώ προφανώς δεν είχε εικόνα της κατάστασης την οποία απέκτησε μετά (πώς άραγε;) και έκανε πίσω;
Είναι δε απορίας άξιον, δεδομένου ότι δεν έχει δημοσιευτεί ισολογισμός του Μαρινόπουλου για το 2015 ποιος εξυπηρετήθηκε, πλην του ίδιου του Μαρινόπουλου, που συνέχιζε να λειτουργεί σε βάρος των προμηθευτών του. Αλλωστε οι τράπεζες είχαν ξεφορτωθεί δανεισμό την τελευταία διετία, δίνοντας παράταση ζωής σε μια εταιρία που δεν τη δικαιούνταν, και ουσιαστικά μετέφεραν τα βάρη στους προμηθευτές.
Το ερώτημα βέβαια είναι αν ξεφορτώθηκαν και άλλο δανεισμό από την αρχή του 2016 έως την ημέρα αίτησης υπαγωγής στο άρθρο 99, πράγμα που θα φαινόταν αν στην αίτηση υπήρχαν, για παράδειγμα, στοιχεία Μαΐου του 2016, πράγμα που η Μαρινόπουλος μπορούσε να κάνει και δεν έκανε.
Ελεγχος και άδεια ράφια
Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα ουσιαστικό due diligence σε μία εταιρία στην οικονομική κατάσταση της Μαρινόπουλος χρειάζεται αρκετούς μήνες για να ολοκληρωθεί και έως τότε τα ράφια που είναι ήδη άδεια πιθανώς θα είναι περισσότερο κενά από προϊόντα και η εταιρία θα απαξιώνεται. Μπορεί όμως μια εταιρία κουφάρι να ανακάμψει; Αυτό θα το δείξουν οι εξελίξεις και αν η Σκλαβενίτης, μετά τις «περιπλανήσεις» των τελευταίων μηνών, θα αποκτήσει την εταιρία και με ποιους όρους, ώστε να μη βρεθεί και αυτή με την πλάτη στον τοίχο διαταράσσοντας τις σχέσεις της με τους προμηθευτές.
Η προσημείωση μονοκατοικίας στην Εκάλη και οι τρύπες στον ισολογισμό
Με την πλάτη στον τοίχο όμως βρίσκεται και η Jet Oil, αλλά δεν φαίνεται να συμβαίνει το ίδιο για τον Νίκο Μαμιδάκη αλλά και τον γιο του Αλέξανδρο. Και των δύο η μονοκατοικία (των περίπου 550 τετραγωνικών) στην Εκάλη έχει προσημειωθεί από τη Σκλαβενίτης για το ποσό των 2.000.000 ευρώ. Το ερώτημα βέβαια που τίθεται είναι πότε ακριβώς έγινε η συγκεκριμένη προσημείωση και με τι αιτιολογικό, δεδομένης μάλιστα και της συγγενικής σχέσης της οικογένειας Γεράσιμου Σκλαβενίτη με την οικογένεια Μαμιδάκη.
Πάντως στην αίτηση της Jet Oil που αποκαλύπτει το συγκεκριμένο ζήτημα υπάρχουν και αρκετά σημεία που δεν φαίνεται να είναι ακριβή.
Ε
ιδικότερα η Mamidoil – Jet Oil επικαλείται ισολογισμούς του 2012, του 2013 και του 2014. Μόνο που εδώ υπάρχει μια «μικρή» αλλά απολύτως ουσιαστική λεπτομέρεια. Στον ισολογισμό του 2014, που έχει αναρτήσει η εταιρία στην ιστοσελίδα της αλλά δεν έχει αναρτηθεί στο ΓΕΜΗ, ο ορκωτός ελεγκτής δηλώνει αδυναμία έκφρασης γνώμης. Τι σημαίνει αυτό;
Για να φτάσει ο ελεγκτής να δηλώσει αδυναμία έκφρασης γνώμης θα πρέπει να υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αξιοπιστίας των στοιχείων που αναγράφονται στις οικονομικές καταστάσεις. Ετσι τα στοιχεία του ισολογισμού τα οποία και προσκομίστηκαν στο δικαστήριο από την εταιρία στερούνται αξιοπιστίας.
Συγκεκριμένα, στα στοιχεία του 2014 ο ορκωτός ελεγκτής επισημαίνει ότι υπάρχουν συμμετοχές σε εταιρίες αποτιμηθείσες σε 2.000.000 ευρώ αλλά οι εταιρίες αυτές έχουν αρνητική καθαρή θέση και η Jet Oil δεν έχει κάνει καμία πρόβλεψη.
Επίσης, δεν μπόρεσε να γίνει επαλήθευση απαιτήσεων από πελάτες 19.000.000 ευρώ και υποχρεώσεις σε προμηθευτές 6.500.000 ευρώ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι απαιτήσεις και οι υποχρεώσεις μπορεί να είναι ανύπαρκτες ή να υπάρχουν άλλου είδους ζητήματα που θα άλλαζαν την εικόνα του ισολογισμού και πιθανόν να έχουν και άλλου είδους επιπτώσεις στην εταιρία!
Στις επισημάνσεις του ορκωτού γίνεται λόγος για ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις 82.500.000 ευρώ, για τις οποίες έχουν γίνει προβλέψεις μόλις 16.000.000 ευρώ, και δεν κατάφερε από τον έλεγχο να διαπιστώσει αν η πρόβλεψη είναι επαρκής, γεγονός που δείχνει ότι δεν είχε πρόσβαση στα στοιχεία που ζήτησε ή τα στοιχεία που του παραδόθηκαν ήταν κατά τη γνώμη του ανεπαρκή.
Ο ορκωτός εγείρει αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα της εταιρίας και αναφέρεται στις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις που υπήρχαν προς τις τράπεζες, οι οποίες ωστόσο δεν κινήθηκαν επιθετικά και άφησαν την Jet Oil να λειτουργεί. Παρ’ όλα αυτά, καμία αρμόδια δημόσια Αρχή δεν συγκινήθηκε, αφήνοντας την εταιρία να λειτουργεί ουσιαστικά σε βάρος της ίδιας της αγοράς και να δηλώνει σήμερα ότι στην περίπτωση βίαιης εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων της θα ικανοποιηθεί μόνο το 17% των πιστωτών!
