Ο Μιχάλης Σταθόπουλος, ο άνθρωπος του Σημίτη που άνοιξε τον πόλεμο με την Εκκλησία και έγινε το κόκκινο πανί στις σχέσεις της με την Πολιτεία, προωθείται τώρα για επικεφαλής της Επιτροπής Αναθεώρησης, και μάλιστα με επιθυμία Τσίπρα
Aπό τον
Κώστα Παππά
Ακόμα μία απόφαση που αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις και αφορά τις σχέσεις με την Εκκλησία φαίνεται να προκρίνει η κυβέρνηση. Ο λόγος για τον πιθανό διορισμό του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Σημίτη και ομότιμου καθηγητή της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μιχάλη Σταθόπουλου στη θέση του επικεφαλής της επιτροπής η οποία θα οργανώσει τον δημόσιο διάλογο για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Μάλιστα, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει απευθύνει ο ίδιος πρόταση στον κ. Σταθόπουλο να αναλάβει αυτή τη νευραλγική θέση, από την οποία ουσιαστικά θα συντονίσει και θα οδηγήσει τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης.
Η πρόθεση αυτή, η οποία διέρρευσε πριν από λίγες μέρες σε δημοσιεύματα και εφόσον, τελικά, οριστικοποιηθεί -κάτι που φαίνεται πολύ πιθανό-, ανασύρει από το χρονοντούλαπο της πρόσφατης Ιστορίας πρόσωπα που πρωτοστάτησαν σε αποφάσεις με τις οποίες η Εκκλησία της Ελλάδος και ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχαν έρθει σε σφοδρή σύγκρουση πριν από 16 χρόνια με την τότε κυβέρνηση Σημίτη.
ΔΙΧΑΣΕ
Υπενθυμίζουμε ότι ο κ. Μιχάλης Σταθόπουλος ήταν ο «μοιραίος» άνθρωπος που το 2000 υλοποίησε την απόφαση της κυβέρνησης Σημίτη για το θέμα των ταυτοτήτων. Ο ίδιος εκείνη την περίοδο υπήρξε το κόκκινο πανί στις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας και ήταν εκείνος που ανέλαβε ευχαρίστως να υλοποιήσει την απόφαση της κυβέρνησης. Λέγεται, μάλιστα, ότι ήταν εκ των εμπνευστών της συγκεκριμένης ρύθμισης, η οποία δίχασε βαθιά την ελληνική κοινωνία, χωρίς λόγο.
Ο κ. Σταθόπουλος ήταν ο υπουργός της κυβέρνησης Σημίτη ο οποίος άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για το θέμα των ταυτοτήτων με δήλωσή του το 2000, όπου εξέφραζε προσωπικές του απόψεις, σύμφωνα με τις οποίες «το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και η αναγραφή του στην αστυνομική ταυτότητα έρχεται σε αντίθεση με σχετικό νόμο που ισχύει από το 1997».
Στην πορεία έγινε σαφές ότι, ακόμα και αν ήταν, πράγματι, προσωπικές οι απόψεις του κ. Σταθόπουλου, υλοποιήθηκαν άμεσα από την κυβέρνηση Σημίτη. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Το Βήμα» με ημερομηνία 25 Ιουνίου 2000 έλεγε: «Δεν έχω αλλάξει γνώμη, γιατί τίποτε δεν θα άλλαζε. Η κρίση θα ερχόταν. Οι ανησυχίες της Εκκλησίας προϋπήρχαν της δηλώσεώς μου. Αλλωστε η Εκκλησία γνώριζε πολύ καλά τις απόψεις μου και, μάλιστα, είχε στενοχωρηθεί για τον διορισμό μου ως υπουργού της Δικαιοσύνης». Αυτά είχε δηλώσει λίγο μετά την κορύφωση της κρίσης για το θέμα των ταυτοτήτων.
ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ;
Ο κ. Τσίπρας, πάντως, στην προ ολίγων μηνών επίσημη τοποθέτησή του για τους άξονες στους οποίους θα κινηθεί η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, είχε τονίσει με πολύ προσεκτικό και ισορροπητικό τρόπο για τα θέματα που αφορούν τη θέση της Εκκλησίας σε αυτό το μελλοντικά αναθεωρημένο Σύνταγμα: «Είναι ώριμο το αίτημα για τη ρητή κατοχύρωση της θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους, με διατήρηση όμως για ιστορικούς και πρακτικούς λόγους της αναγνώρισης της Ορθοδοξίας ως κρατούσας θρησκείας». Αναρωτιέται, πάντως, κάποιος αν αυτή η προσεκτική τοποθέτηση του πρωθυπουργού για τις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας θα βρει μιμητή τον ακραίο Σταθόπουλο, που ποτέ δεν έκρυψε την αθεΐα του και τη διάθεσή του να θέσει στο περιθώριο την Ορθοδοξία.
Η επικίνδυνη επιλογή του πολέμιου της Ορθοδοξίας
Πολλά είναι τα ερωτήματα που τίθενται μετά την ειλημμένη -κατά πολλούς- απόφαση της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού κ. Τσίπρα. Με ποιον ακριβώς τρόπο αντιλαμβάνεται ο πρωθυπουργός την καλή συνεργασία με την Εκκλησία, στην οποία πολύ συχνά αναφέρεται σε δηλώσεις του, όταν προκρίνει για μια τέτοια νευραλγική θέση ένα πρόσωπο που ξυπνά μνήμες αντιπαραθέσεων, όξυνσης και διχασμού στην ελληνική κοινωνία; Τι συμβολίζει η επιλογή του προσώπου του κ. Σταθόπουλου σε μια διαδικασία διαλόγου για την αναθεώρηση του Συντάγματος; Ολοι γνωρίζουν ότι στη διαδικασία αυτή θα τεθεί και το θέμα των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας και, μάλιστα, ως κεντρικό σημείο παρέμβασης και συζήτησης. Θα τεθεί άραγε ανοιχτά θέμα διαχωρισμού Εκκλησίας και κράτους και σε ποια κατεύθυνση θα στρέψει τη συζήτηση ο επικεφαλής αυτής της επιτροπής;
Ολοι αναγνωρίζουν ότι οι ρόλοι της Εκκλησίας και της Πολιτείας είναι απολύτως διακριτοί και καθαροί με το ήδη υπάρχον Σύνταγμα. Ποιον σκοπό θα εξυπηρετήσει, λοιπόν, η αναθεώρησή του σε ένα τέτοιο θέμα; Ποια θέση θα πάρει η Διοικούσα Εκκλησία όσον αφορά τον πολύ πιθανό διορισμό του κ. Σταθόπουλου στην εν λόγω θέση; Θα παραστήσει η Ιερά Σύνοδος ότι ξέχασε τον… βίο και την πολιτεία του πρώην υπουργού;
Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια
