Προβληματικό το timing της συμφωνίας με τα ΣκόπιαΤης
Ντόρας Πάλλη*
Αποτελεί κεντρικό επιχείρημα της κυβέρνησης για τον κακό συμβιβασμό που κάναμε με τα Σκόπια το γεγονός ότι τώρα είχαμε τη μοναδική ευκαιρία να πετύχουμε μια συμφωνία, δεδομένης της νέας κυβέρνησης των Σκοπίων. Καταρχάς, το ζητούμενο δεν μπορεί να είναι μία… οποιαδήποτε συμφωνία, αλλά μία… καλή συμφωνία, μία… ανεκτή συμφωνία, αλλιώς προτιμότερο θα ήταν να περιμέναμε!
Στη ζωή και τη διεθνή σκηνή είναι αδύνατον να προδιαγράψουμε το μέλλον. Αν θα υπάρξουν ή όχι νέες ευκαιρίες είναι δύσκολο κάποιος να το πει. Το σίγουρο είναι πως πήραμε από τώρα και προκαταβολικά ό,τι χειρότερο μπορούσαμε να πάρουμε στο μέλλον! Και είναι, επίσης, βέβαιο ότι κάναμε μια συμφωνία στο χειρότερο σημείο μας (!), στο βάθος μιας βαριάς οικονομικής κρίσης, με απόλυτη εξάρτηση από τη στήριξη των ξένων κρατών, με τον χειρότερο βαθμό διεθνούς αξιοπιστίας…
Από την άλλη πλευρά, είναι σίγουρο ότι όσο περνούν τα χρόνια τόσο θα δυσκολεύουν τα πράγματα για τα Σκόπια. Χρόνο με τον χρόνο η αλβανική μειονότητα ενισχύεται και πληθυσμιακά και πολιτικά, ενώ πολλοί είναι εκείνοι οι πολίτες της γείτονος που στρέφονται προς τα βουλγαρικά διαβατήρια και τη βουλγαρική εθνική ταυτότητα. Επομένως, χωρίς να μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το μετά, είναι βέβαιο ότι τουλάχιστον τώρα ήμασταν στη χειρότερη θέση από πλευράς διαπραγματευτικής ισχύος.
Αντιθέτως, η άλλη πλευρά ήταν στην καλύτερη θέση της σε σχέση με αυτά που έρχονται για αυτήν στο μέλλον. Δεν είχαμε, λοιπόν, μια «ιστορικής σημασίας ευκαιρία», αλλά, αντιθέτως, η σπουδή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αποτελεί ένα μεγάλο ερώτημα. Το γεγονός ότι το timing της συμφωνίας ήταν κακό αποδεικνύεται, δυστυχώς, και από την ίδια τη συμφωνία. Μια συμφωνία η οποία «ανοίγει» και δεν «κλείνει» ζητήματα για το μέλλον.
Κλειδί στη νέα συμφωνία είναι η αναγνώριση, από μέρους μας, της ύπαρξης μακεδονικής γλώσσας και μακεδονικού έθνους. Μάλιστα, από ό,τι έγραψε και ο ελληνικός Τύπος, η αναγνώριση της ύπαρξης μακεδονικής γλώσσας και έθνους δόθηκε από την αρχή της διαπραγμάτευσης στην άλλη πλευρά, πριν καν μπούμε στη συζήτηση για το όνομα. Αυτή η αναγνώριση αποτελεί και τον πυρήνα της προσπάθειας των βόρειων γειτόνων μας τα τελευταία 100 χρόνια. Το κεντρικό αφήγημά τους ήταν ότι στη Μακεδονία κατοικεί ένα μακεδονικό έθνος υπό κατοχή από άλλα κράτη. Το έθνος αυτό ορίζεται από τη γλώσσα, τον ιδιαίτερο πολιτισμό και, φυσικά, τα εδάφη της Μακεδονίας. Αυτός ήταν ένας «πυρηνικός» αλυτρωτισμός, οδηγώντας σε αφηγήματα για χαμένες πατρίδες και σε έναν ιστορικό αναθεωρητισμό που έφτασε έως και τον αρχαιομακεδονισμό!
Προφανώς και αυτό το στοιχείο από μόνο του δεν είναι αρκετό για να αποτελέσει μεγάλη απειλή για την Ελλάδα… Είναι, όμως, ένα επικίνδυνο ιδεολογικό «υλικό», που είναι ισχυρά καταγεγραμμένο στην κοινωνία της γείτονος και μπορεί κάλλιστα να αξιοποιηθεί -και έχει αξιοποιηθεί- από άλλες χώρες της περιοχής που αποτελούν απτή απειλή για την πατρίδα μας! Μεμονωμένα τα Σκόπια δεν είναι απειλή, όμως αποτελούν δυνητική απειλή αν ενταχθούν σε κάποιον εχθρικό για μας άξονα. Κι ενώ όποια συμφωνία όφειλε να θέσει τις βάσεις για την απάλειψη αλυτρωτισμών, δυστυχώς πάει στο αντίθετο άκρο, της νομιμοποίησής τους.
Κανείς υπεύθυνος πολίτης σε αυτήν τη χώρα δεν ζητεί τη διαρκή αντιπαράθεση με τη γειτονική χώρα. Το αντίθετο, μάλιστα! Οι συμφωνίες οφείλουν να εξασφαλίζουν κλίμα συνεργασίας και φιλίας! Γι’ αυτό και θα έπρεπε να εξαλείψουν τα πραγματικά αγκάθια που μοχλεύουν τη διαρκή εχθρότητα… Δυστυχώς, η συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι στην αντίθετη κατεύθυνση! Παραμένει, λοιπόν, η απορία! Γιατί τώρα μια τόσο κακή συμφωνία;
*Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας
