Το νέο Προεδρικό Διάταγμα επιτρέπει τη λειτουργία μικρών καταστημάτων εντός των περιοχών αμιγούς κατοικίαςΑπό τον
Βασίλη Παπακωνσταντόπουλο
Σημαντικές αλλαγές στις χρήσεις γης φέρνει το νέο Προεδρικό Διάταγμα που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Α’ 114/29.6.2018) και -μεταξύ άλλων- επιτρέπει τη δημιουργία δομών υποδοχής προσφύγων (για έως 300 άτομα) σε περιοχές γενικής κατοικίας, δηλαδή στην πλειονότητα των αστικών περιοχών. Επιπλέον, δίνεται πρώτη φορά στους ελεύθερους επαγγελματίες η δυνατότητα να χρησιμοποιούν χώρο κατοικίας ως επαγγελματική στέγη σε περιοχή αμιγούς κατοικίας (π.χ. Ψυχικό, Φιλοθέη, Εκάλη κ.λπ.), επιτρέπεται η λειτουργία μικρών εμπορικών καταστημάτων στις περιοχές αμιγούς κατοικίας και δημιουργείται ειδική κατηγορία αγροτικής χρήσης.
Με το νέο Προεδρικό Διάταγμα επικαιροποιείται το προηγούμενο σχετικό Διάταγμα του 1987 και οι γενικές κατηγορίες χρήσεων γης αυξάνονται από 9 σε 13 (προστίθενται οι εξής νέες κατηγορίες: Τεχνόπολις – τεχνολογικό πάρκο, Εγκαταστάσεις αστικών υποδομών κοινής ωφέλειας, Ειδικές χρήσεις, Αγροτική χρήση), καλύπτοντας τον αστικό και εξωαστικό χώρο σε αντιστοιχία με το πεδίο εφαρμογής των πολεοδομικών σχεδίων. Καθεμία από τις γενικές κατηγορίες περιλαμβάνει συγκεκριμένες ειδικές χρήσεις, οι οποίες έχουν εμπλουτιστεί σε σχέση με το προηγούμενο Π.Δ. και τον σχετικό νόμο.
Στο πλαίσιο αυτό, προβλέπονται 47 ειδικές χρήσεις που, εκτός από τις παραδοσιακές δραστηριότητες, λειτουργίες και υποδομές (κατοικία, εκπαίδευση, πράσινο, βιομηχανία, μέσα μαζικής μεταφοράς κ.λπ.), περιλαμβάνουν και νέες, όπως:
• Τα πράσινα σημεία και οι γωνιές ανακύκλωσης, που αποτελούν βασικά εργαλεία υλοποίησης του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Απορριμμάτων
• Η αστική γεωργία – λαχανόκηποι που επιτρέπουν την καλλιέργεια στις πόλεις γεωργικών προϊόντων για ατομική κατανάλωση
• Οι εγκαταστάσεις υποδοχής και φιλοξενίας μεταναστών / προσφύγων
• Οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις ως βασική παραγωγική δραστηριότητα στην ύπαιθρο
• Τα κέντρα αποτέφρωσης νεκρών.
Οι δύο κατηγορίες
Οπως στο προηγούμενο Π.Δ., έτσι και στο νέο διατηρούνται δύο κατηγορίες κατοικίας: η αμιγής και η γενική. Στις περιοχές αμιγούς κατοικίας επιτρέπονται: κοινωνική πρόνοια τοπικής κλίμακας, σχολεία, μικρές αθλητικές εγκαταστάσεις, πολιτιστικές έως 200 τ.μ., θρησκευτικοί χώροι καθορισμένοι από το ρυμοτομικό, μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, εμπορικά καταστήματα μέγιστης επιφάνειας ανά οικόπεδο 150 τ.μ., φούρνοι έως 150 τ.μ. Επίσης, τουριστικά καταλύματα έως 30 κλινών, γωνιές ανακύκλωσης και αστική γεωργία.
Κατ’ εξαίρεση χώροι της κατοικίας επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται και ως επαγγελματική στέγη για γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς, λογιστές κ.ά., εφόσον επιτρέπεται από τον κανονισμό του κτιρίου και βρίσκεται «εντός της μόνιμης κατοικίας αυτού που ασκεί το ελεύθερο επάγγελμα».
Στη γενική κατοικία επιτρέπονται σχεδόν όλες οι χρήσεις, απλώς μπαίνουν κάποιοι περιορισμοί. Ταυτόχρονα, δίνεται η δυνατότητα στον πολεοδομικό σχεδιασμό να περιορίσει τα προβλεπόμενα αυτά μεγέθη. Ειδικότερα, επιτρέπονται κτίρια ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μέχρι 1.500 τ.μ., γραφεία – κέντρα έρευνας, πολιτιστικές εγκαταστάσεις έως 1.200 τ.μ., υπεραγορές τροφίμων μέχρι 1.500 τ.μ., εστίαση έως 300 τ.μ., αναψυκτήρια έως 200 τ.μ., τουριστικά καταλύματα έως 150 κλινών, αποθήκες χαμηλής όχλησης έως 400 τ.μ., όπως και επαγγελματικά εργαστήρια χαμηλής όχλησης της ίδιας επιφάνειας δόμησης, ΚΤΕΟ -1ΚΤΕΟ κ.ά.
