Η ορεινή Αρκαδία παραμένει ένα κρυμμένο διαμάντι από τουριστικής πλευράς, μολονότι παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον όλο τον χρόνο, δεν έχει τύχει της δέουσας προβολής, με αποτέλεσμα να μην είναι ευρέως γνωστά τα θέλγητρά της.
Κι ενώ όλοι οι ξενοδόχοι της περιοχής αντιμετωπίζουν πλέον τις οδυνηρές συνέπειες της οικονομικής κρίσης, πολλοί από αυτούς πλήττονται και από έναν απρόσμενο… εχθρό, τις μέλισσες! Οσο κι αν φαίνεται παράδοξο, αρκετές ξενοδοχειακές μονάδες της ορεινής Αρκαδίας… περικυκλώνονται κατά την καλοκαιρινή περίοδο από τις κυψέλες μελισσοκόμων, σε σημείο που να εμποδίζεται η ομαλή λειτουργία τους. Μάλιστα είναι ενδεικτική η περίπτωση του μεγαλύτερου ξενοδοχείου της Βυτίνας, που πέρυσι έκλεισε στα μέσα της καλοκαιρινής σεζόν, αφού η συνύπαρξη με τα σμήνη μελισσών αποδείχθηκε αδύνατη! Σημειώνεται ότι το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει την τοποθέτηση κυψελών σε απόσταση μόλις 30 μέτρων από ξενοδοχείο. Μια απόσταση ασφαλώς μηδαμινή, όταν αναφερόμαστε σε μέλισσες.
Την κατάσταση περιγράφει με μελανά χρώματα η Ενωση Ξενοδόχων Αρκαδίας σε επιστολή της προς τους αρμόδιους υπουργούς:
«Κατά την περίοδο αναπαραγωγής μελισσών, δηλαδή από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο κάθε έτους, διάστημα που συμπίπτει με τη θερινή τουριστική περίοδο, μελισσοκόμοι τοποθετούν τόσο εντός όσο και εκτός οικισμών μεγάλο αριθμό κυψελών.
Η ύπαρξη μελισσών εμποδίζει σε μεγάλο βαθμό τη χρήση των εξωτερικών χώρων των ξενοδοχειακών καταλυμάτων, για την ενάσκηση διάφορων δραστηριοτήτων (λήψη γευμάτων, χρήση υδατοδεξαμενών, water park, υπαίθρια σπορ κ.ά.), με αποτέλεσμα την ιδιαίτερη δυσαρέσκεια των πελατών και τον περιορισμό της διάρκειας παραμονής τους ή και πολλές φορές την ακύρωση των κρατήσεών τους.
Επισημαίνουμε επίσης ότι επανειλημμένα έχουν συμβεί δυσάρεστα και άκρως επικίνδυνα περιστατικά από τσιμπήματα μελισσών (πόνος, πρήξιμο, δηλητηρίαση και διακομιδή πληγέντων στο πλησιέστερο κέντρο υγείας) τόσο σε πελάτες όσο και σε εργαζομένους των εν λόγω επιχειρήσεων.
Επιπροσθέτως, κατά την έξοδό τους προς αναζήτηση και συγκομιδή της τροφής τους, οι μέλισσες αποβάλλουν ένα μείγμα κεριού, το οποίο πέφτει και κολλά στους τοίχους, στα τζάμια των παραθύρων και των θυρών, στις βεράντες και στα έπιπλα που υπάρχουν εκεί, στα απλωμένα ρούχα, στα αυτοκίνητα κ.λπ. Ετσι δημιουργείται στρώμα από στίγματα, που εξαλείφεται πολύ δύσκολα.
Πολλοί ξενοδόχοι που διαθέτουν καταλύματα δωδεκάμηνης λειτουργίας αναγκάζονται να διακόψουν τη λειτουργία τους κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου ή να μην προχωρούν στην κατασκευή κολυμβητικών δεξαμενών».
Κατά συνέπεια η Ενωση Ξενοδόχων Αρκαδίας ζητεί «την άμεση έκδοση μιας εγκυκλίου που θα καθορίζει ικανή ελάχιστη απόσταση μεταξύ καταλυμάτων και κυψελών μελισσών, καθώς και λοιπές προδιαγραφές, έτσι ώστε η άσκηση της μελισσοκομίας να μην εμποδίζει, δυσχεραίνει ή ακυρώνει τη λειτουργία των τουριστικών μονάδων, αλλά αντιθέτως να την ενισχύει και να τη συμπληρώνει».
Δημήτρης Κυριακόπουλος
