Στο κατηγορητήριο που θα απαγγελθεί στον Γιώργο Παπανδρέου και στους συναυτουργούς του καλό είναι να περιλαμβάνονται οι αυτοκτονίες των απελπισμένων λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά και η απόπειρα του αφανισμού της προοπτικής του λαού μας, της ελληνικής νεολαίας. Πολλοί νέοι, μια και δεν διακρίνουν προοπτικές και συλλογικό όραμα, επιλέγουν την οδό της μετανάστευσης. Κάποιοι άλλοι -ειδικά όσοι έχουν χαμηλότερες αντιστάσεις- προτιμούν να μετοικήσουν στην επίγεια κόλαση της εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες.
Τα στοιχεία της έρευνας του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας (ΕΠΙΨΥ) και του ΟΚΑΝΑ, που δημοσίευσε η «δημοκρατία», είναι αποκαρδιωτικά: Μέσα σε 25 χρόνια «η συστηματική χρήση ναρκωτικών από τη νεολαία μας σχεδόν τριπλασιάστηκε. Το 2011 άγγιξε το 15,3% από 6% το 1984. […] Από το 2010 (τον πρώτο χρόνο του Μνημονίου) παρουσιάζεται κατακόρυφη αύξηση στη χρήση της κάνναβης, που φτάνει από 9,5% το 2007 στο 13,4% το 2011».
Δεν θα μπορούσε να υπάρξει διαφορετική εξέλιξη στις στατιστικές του εν ζωή θανάτου, όταν η πατρίδα μας είχε την ατυχία να πρωθυπουργεύσει ένας άνθρωπος που ήθελε πάση θυσία να νομιμοποιήσει τη χρήση ναρκωτικών και να προτρέψει τους Ελληνες να φυτεύουν χασισόδεντρα στις γλάστρες των οικιών τους!
Το κόμμα της υποτέλειας, της ανεργίας, της ύφεσης και της καταστροφής της οικονομίας πόνταρε πολλά στην εκμηδένιση της βούλησης και της μαχητικότητας της νέας γενιάς. Οι εξαρτημένοι από ουσίες δεν σκέφτονται καθαρά, δεν αντιδρούν, δεν ασχολούνται με τα κοινά. Ο,τι πρέπει για καθεστώτα τύπου ΠΑΣΟΚ…
Η απάντηση στην απειλή μπορεί να δοθεί από μια ηγεσία που θα διοικεί με το προσωπικό παράδειγμά της και θα σηματοδοτήσει την επιστροφή στις πανίσχυρες αξίες της παράδοσής μας.
