Πριν από τρεις εβδομάδες, μια ανάρτηση στο twitter αναμεταδόθηκε, σε μηδενικό χρόνο, σε όλα τα ΜΜΕ του πλανήτη: «Η Ελλάδα ήταν σπυρί, η Πορτογαλία είναι πληγή και η Ισπανία όγκος»! Η πατρότητα της προφητικής φράσης ανήκει στον Μπιλ Γκρος, τον συνιδρυτή και επικεφαλής της Pimco, του μεγαλύτερου διαχειριστή ομολόγων παγκοσμίως. Η ανάρτηση συνέχιζε με κάτι αυτονόητο: «Κανείς δεν μπορεί να διορθώσει μια κρίση με λιτότητα και νέο χρέος».
Στο ίδιο μοτίβο κινούνται και τα χθεσινά δημοσιεύματα των «Financial Times», που διαπιστώνουν ότι πνέουν τα λοίσθια ο «δημοσιονομικός φονταμενταλισμός» και η «αντιαναπτυξιακή λιτότητα», που επιβλήθηκαν από τη Γερμανία.
Επιπλέον, η έκβαση των εκλογών στη Γαλλία και η κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού της Ολλανδίας επιβεβαιώνουν την πρόθεση των πολιτών της Ευρώπης να αποφύγουν να γευτούν τις ίδιες πικρές εμπειρίες με εμάς τους Ελληνες.
Κάπου εδώ κοντά βρίσκεται η αρχή του τέλους της παραφροσύνης του σκοτεινού ιερατείου της ερμηνείας των αριθμών, που υποτίθεται ότι δείχνουν την ευρωστία των οικονομιών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Χρειάστηκαν χιλιάδες θάνατοι από αυτοκτονίες, από ασθένειες που σχετίζονται με την κακή ψυχολογική κατάσταση και από δυσλειτουργίες των συστημάτων υγείας -άμεσα συνδεόμενες με τις περικοπές- για να καταλάβουν ορισμένοι ότι δεν πάει άλλο.
Οι εκλογές που θα γίνουν σε λίγες ημέρες στη χώρα μας μπορούν να επισφραγίσουν τούτη την αλλαγή πλεύσης με θεαματικό τρόπο. Είναι επιβεβλημένο οι εκλογείς να επιβραβεύσουν εκείνους που είχαν εξ αρχής διαφωνήσει με την ακολουθούμενη συνταγή και είχαν προτείνει λήψη μέτρων που δεν συμβάδιζαν με τις ιδεοληψίες του «δημοσιονομικού φονταμενταλισμού».
Οι πολίτες γνωρίζουν άριστα ποιος είχε δίκιο και ποιος άδικο. Πλησιάζει η στιγμή να το εκφράσουν ανοιχτά.
