Ένας από τους λόγους που ο «Ανένταχτος Φοιτητής Νομικής» ζητούσε να ελεγχθεί πειθαρχικώς ο τέως Αναπληρωτής Καθηγητής Νομικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης ήταν η δημιουργία μιας ερωτήσεως πολλαπλών επιλογών που σχετιζόταν με την ποινική δίωξη η οποία θα έπρεπε να ασκηθεί εναντίον των διαχειριστών της υγειονομικής κρίσης σε περιπτώσεις που εμβολιασμένοι πολίτες πέθαιναν συνεπεία των παρενεργειών του εμβολίου.
Από τον ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΒΑΘΙΩΤΗ
Έχοντας διδάξει, μεταξύ άλλων, τα ζητήματα που αφορούν την διάκριση του ενδεχόμενου δόλου από την ενσυνείδητη ή και την μη συνειδητή αμέλεια, ο παραιτηθείς καθηγητής (ο οποίος το 2003, λαβών υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, είχε δημοσιεύσει στον εκδοτικό οίκο Π. Ν. Σάκκουλα την μεταδιδακτορική μονογραφία «Δόλος: Θεμελίωση και αποκλεισμός του στο Ποινικό Δίκαιο», εκδοθείσα το 2014 σε επαυξημένη και εμπλουτισμένη μορφή) εξήγησε στους φοιτητές του με ποιον τρόπο μπορεί να στοιχειοθετηθεί ευθύνη των υγειονομικών διαχειριστών για τετελεσμένη ανθρωποκτονία με δόλο ή, αντιστοίχως, για απόπειρα του ιδίου εγκλήματος.
Σύμφωνα με όσα έχει αναπτύξει στην οικεία μονογραφία του (βλ. αριθμ. περ. 98 επ.), για την πρόκριση της ενσυνείδητης αμέλειας σε βάρος του ενδεχόμενου δόλου, δεν αρκεί η απλή-αίολη-αβάσιμη ελπίδα/πίστη του δράστη ότι όλα θα πάνε καλά. Πολύ περισσότερο, απαιτείται η ύπαρξη ενός λογικού-αντικειμενικού ερείσματος, επί του οποίου στήριξε την ελπίδα ή την πίστη αποφυγής του θανατηφόρου αποτελέσματος.
Η θέση ότι η απλή, δηλ. η ατεκμηρίωτη, ελπίδα του δράστη στην μη επέλευση του εγκληματικού αποτελέσματος οδηγεί σε κατάφαση του ενδεχόμενου δόλου έχει υιοθετηθεί και από τον Άρειο Πάγο (βλ. ιδίως την υπ’ αριθμ. 1913/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, αδημοσίευτη στον νομικό τύπο). Συναφώς, γίνεται από το ίδιο δικαστήριο δεκτό ότι με ενδεχόμενο δόλο ενεργεί όποιος «δεν έχει λόγους να πιστεύει σε μια επιτυχή έκβαση του πράγματος και στη μη επέλευση του αποτελέσματος» (έτσι π.χ. οι υπ’ αριθμ. 123/2015 και 282/2013 αποφάσεις του Αρείου Πάγου).
Η απολυταρχικού τύπου κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, του φρικτότερου πρωθυπουργού που γνώρισε η χώρα από συστάσεως του ελληνικού κράτους, αποφάσισε να θέσει εκ προοιμίου στο ποινικό απυρόβλητο τους περίφημους «ειδικούς», που εδώ και έναν χρόνο μάς ζητούν να εμπιστευόμαστε με κλειστά τα μάτια, επαναφέροντας στην μνήμη μας μια παλιά τηλεοπτική διαφήμιση για το απορρυπαντικό Skip. Στο σχετικό διαφημιστικό σποτ ο εκφωνητής καθησύχαζε τον τηλεθεατή με τα εξής λόγια, προφέροντάς τα με τρόπο που δεν άφηνε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης: «29 κατασκευαστές πλυντηρίων συνιστούν Skip. Αυτοί ξέρουν».
Στο συγκεκριμένο σύνθημα, το οποίο -κρίνοντάς το με τα σημερινά δεδομένα- προλείαινε την τυραννική εποχή της «αυθεντίας των ειδικών» εν έτει 2021, κατέληγε ο εκφωνητής, αφού προηγουμένως είχε διευκρινίσει ότι: «Το Skip πέρασε όλους τους επιστημονικούς ελέγχους στα εργαστήρια της Miele στη Γερμανία. Αποτέλεσμα; Σ’ όλα τα προγράμματα το Skip καθαρίζει και λευκαίνει τέλεια». Η ίδια διαφήμιση παιζόταν και σε μιαν άλλη παραλλαγή, όπου, αντί της Miele, την σύσταση για χρήση του απορρυπαντικού Skip έκανε η Siemens.
Χαρακτηριστικό είναι και ένα άλλο διαφημιστικό σλόγκαν της παλιάς εποχής για την χλωρίνη Klinex: «Αυτήν ξέρετε, αυτήν εμπιστεύεστε!».
Αν σήμερα στην θέση του Skip βάλουμε τα εμβόλια της Pfizer, της AstraZeneca, της Μoderna, της Johnson & Johnson κ.λπ., που μέσα σε χρόνο ρεκόρ ανακάλυψαν οι αντίστοιχοι «κατασκευαστές», διαβεβαιώνοντάς μας ότι «πέρασαν όλους τους επιστημονικούς ελέγχους» (εν τούτοις, χωρίς να έχουν λάβει οριστική άδεια!), η συνθηματική κατάληξη μπορεί να αντιγράψει, σύμφωνα με το προπαγανδιστικό σχέδιο της παγκόσμιας υγειονομικής τυραννίας, ένα κράμα από τις διαφημίσεις για το Skip και την χλωρίνη Klinex: «Οι ειδικοί ξέρουν / Αυτούς ξέρετε, αυτούς εμπιστεύεστε!».
Αν, όμως, όλη η διαδικασία του εμβολιασμού είχε αποφασισθεί και εκτελεσθεί «lege artis», δηλ. σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής τέχνης και επιστήμης, τότε για ποιον λόγο έπρεπε η παρούσα ανεύθυνη κυβέρνηση να θεσπίσει το ανεύθυνο των περίφημων «ειδικών»; Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται!
Φυσικά, η ίδια ένσταση ισχύει και για κάθε άλλο υγειονομικό μέτρο που συνδέεται με προσβολή της υγείας ή της ζωής των πολιτών.
Παρότι το ανεύθυνο των κρατικών αξιωματούχων δεν αποτελεί novum στην διεφθαρμένη και προδοτική πολιτική σκηνή της Ελλάδος (από το μακρινό παρελθόν βλ. π.χ. όσα είχαν συμβεί το 1994 σε σχέση με ποινικές διώξεις εναντίον διοικητών ΔΕΚΟ για παράνομες προσλήψεις), είναι η πρώτη φορά που θεσπίζεται «προληπτική ασυλία» σε σχέση με εγκλήματα τα οποία προστατεύουν την ζωή και την υγεία των Ελλήνων πολιτών, συμπεριλαμβανομένης ακόμη και της εξ αμελείας ή της εκ δόλου ανθρωποκτονίας!
Ως εκ τούτου, είναι ηλίου φαεινότερον ότι η επίμαχη νομοθετική διάταξη, η οποία εισήχθη μέσω (ν)τροπολογίας ώστε να παρακαμφθεί ο σκόπελος της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, τιτρώσκει βάναυσα την αρχή του κράτους Δικαίου και τον μηχανισμό απονομής της ποινικής Δικαιοσύνης, εξευτελίζει δικαστές και εισαγγελείς και, συνακολούθως, κονιορτοποιεί το Σύνταγμα και τον Ποινικό Κώδικα.
Μέσω αυτής της επιλογής της, η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη δικαιώνει περίτρανα τον παραλληλισμό της με παλιάτσο που φέρει χιτλερικό μουστάκι. Το ανεύθυνο των «ειδικών» για την διαχείριση της υγειονομικής κρίσης, δηλ. η εκ προοιμίου απαλλαγή τους από οποιαδήποτε ποινική ευθύνη, ακόμη και κακουργηματικής φύσεως (!), αποτελεί ξεκάθαρα πιστοποιητικό δικτατορίας του χειρίστου είδους, το οποίο επιδεικνύεται ξεδιάντροπα ενώπιον κάθε Ελληνα πολίτη που νιώθει να τον χλευάζουν ο έμπλεος αλαζονείας πρωθυπουργός και το φασιστοειδές νομικό επιτελείο του.
Ιδού κάποια αντιπροσωπευτικά συνθήματα που έχουν διαμορφωθεί υπορρήτως από την δικτατορική και μισάνθρωπη πολιτική που ασκεί η παρούσα ανθελληνική κυβέρνηση: «Αν δεν εμβολιαστείτε, δεν θα ελευθερωθείτε!». «Αν εμβολιαστείτε και τύχει να πεθάνετε ή να μείνετε ανάπηροι, εμείς νίπτουμε τας χείρας μας». «Οι ειδικοί ήξεραν και καλώς τους εμπιστευθήκατε». «Απλώς σταθήκατε άτυχοι».
Συμπέρασμα: Casum / damnum sentit dominus, πάει να πει (σε ελεύθερη απόδοση): «την κακοτυχία την λούζεται ο κακότυχος».
Βαδίζοντας, λοιπόν, προς τη Μ. Πέμπτη, η οποία συνδέεται με τον τραγικό ρόλο που διαδραμάτισε ο Πόντιος Πιλάτος, η κυβέρνηση της Νέας Αντίχριστης Δικτατορίας -ειρήσθω εν παρόδω: με την ανοχή του «εσωτερικού εχθρού» της Εκκλησίας μας, του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, ετόλμησε να βεβηλώσει και την ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου- εναρμονίζεται με το κλίμα των ημερών, οικειοποιούμενη τον ρόλο του Πιλάτου. Τον ίδιο ρόλο ζήλεψαν δυστυχώς και πλήθος δικαστών, εισαγγελέων και δικηγόρων, οι οποίοι σφυρίζουν (και πάλι) αδιάφορα, επιτρέποντας αδιαμαρτύρητα τον διασυρμό της νομικής επιστήμης και τον εμπαιγμό του πολίτη.
