Προσωρινή κράτηση αποφασίστηκε για τον 46χρονο άνδρα που δολοφόνησε τον πατέρα του στη Γλυφάδα, σε ένα έγκλημα που επαναφέρει με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση επικίνδυνων ψυχιατρικών περιστατικών μετά την αποφυλάκισή τους. Ο κατηγορούμενος, ο οποίος είχε σκοτώσει και τη μητέρα του το 2014, απολογήθηκε για περίπου δύο ώρες χωρίς την παρουσία συνηγόρου και οδηγήθηκε εκ νέου στη φυλακή.
Η νέα δολοφονία δεν αιφνιδίασε τις Αρχές ως προς το προφίλ του δράστη. Ο 46χρονος είχε καταδικαστεί για τη δολοφονία της μητέρας του τον Μάρτιο του 2014 και εξέτισε την ποινή του στο Ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού, όπου παρέμεινε για περίπου τέσσερα χρόνια. Σύμφωνα με το τότε ισχύον νομικό πλαίσιο, κάθε ημέρα κράτησης στο ψυχιατρείο λογιζόταν ως διπλή, γεγονός που οδήγησε στην αποφυλάκισή του, καθώς θεωρήθηκε ότι είχε συμπληρώσει οκτώ έτη έκτισης ποινής.
Το Συμβούλιο των φυλακών Κορυδαλλού είχε αποφασίσει την αποφυλάκισή του με περιοριστικούς όρους, ωστόσο ήδη από το 2018 υπήρχαν σαφείς προειδοποιήσεις. Στο αποφυλακιστήριο έγγραφο γινόταν ρητή αναφορά ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος θεωρείται επικίνδυνος τόσο για τον εαυτό του όσο και για το περιβάλλον του και ότι έχρηζε συνεχιζόμενης ψυχιατρικής φροντίδας.
Η σχέση με τον πατέρα και η σταδιακή απομόνωση
Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο 80χρονος πατέρας του προσπάθησε να τον στηρίξει. Είχε δηλώσει ότι θα τον φιλοξενούσε στο σπίτι του και ότι θα φρόντιζε να λαμβάνει κανονικά τη φαρμακευτική του αγωγή. Για ένα διάστημα, ο 46χρονος διέμενε μαζί του και εμφανιζόταν κάθε μήνα στο αστυνομικό τμήμα, όπως όριζαν οι περιοριστικοί όροι.
Ωστόσο, τα τελευταία δυόμισι χρόνια, οι σχέσεις τους είχαν απομακρυνθεί. Ο 46χρονος ζούσε μόνος του, καθώς –σύμφωνα με πληροφορίες– φοβόταν ότι ο πατέρας του θα επιδίωκε νέα εισαγωγή του σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Την ίδια περίοδο, όπως προκύπτει πλέον, δεν ακολουθούσε τη φαρμακευτική του αγωγή, γεγονός που φαίνεται να επιδείνωσε την ψυχική του κατάσταση.
Άνθρωποι από το περιβάλλον του θύματος αναφέρουν ότι ο ηλικιωμένος πατέρας προσπαθούσε διαρκώς να βοηθήσει τον γιο του, ενώ φέρεται να ήταν αντίθετος σε μια νέα, μακροχρόνια νοσηλεία. Ιερέας που τον γνώριζε κατέθεσε ότι ο πατέρας μιλούσε συχνά για τα σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα του παιδιού του και ζητούσε προσευχές, χωρίς όμως να ανοίγει τον δρόμο για πιο ουσιαστική παρέμβαση.
