Έχουν πανάρχαιες ρίζες και αναδεικνύουν την πολιτισμική ταυτότητα κάθε περιοχής σε αντίθεση με τα ξενόφερτα κιτς δρώμενα
Την ώρα που τα ξενόφερτα καρναβάλια πραγματοποιούνται σε διάφορες περιοχές της χώρας μας, «κουβαλώντας» τη σφραγίδα και τις παραδόσεις χωρών της Ευρώπης, σε πολλές περιοχές της χώρας παραμένουν ολοζώντανα τα ελληνικά αποκριάτικα έθιμα, τα οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ιστορία μας, διατηρώντας άσβεστη την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Οι ελληνικές Απόκριες αποτελούν ένα μωσαϊκό παραδοσιακών εθίμων, με ρίζες που φτάνουν μέχρι τη διονυσιακή λατρεία της αρχαιότητας. Κάθε τόπος γιορτάζει με τον δικό του τρόπο, αναπαριστώντας αναλλοίωτες τελετουργίες με χορούς και ενδυμασίες, που αναδεικνύουν την πολιτισμική ταυτότητα της περιοχής του, κρατώντας ολοζώντανες τις παραδόσεις της χώρας μας.
• Στη Νάουσα Ημαθίας το έθιμο Γενίτσαροι και Μπούλες είναι ένα από τα αρχαιότερα αποκριάτικα δρώμενα της Ελλάδας. Οι συμμετέχοντες είναι νέοι άνδρες, οι οποίοι σχηματίζουν μπουλούκια και χορεύουν στους δρόμους, συνοδεία ζουρνάδων και νταουλιών. Τη γυναικεία μορφή, την «Μπούλα», υποδύεται πάντα κάποιος άνδρας, ενώ η σύνθετη φορεσιά των Γενίτσαρων με ασημένια στολίδια, φουστανέλα, γιλέκο και μάσκα αποπνέει ιερότητα και πειθαρχία. Οι ρίζες του εθίμου αποδίδονται είτε σε τελετές ενηλικίωσης είτε σε διονυσιακές λατρείες.
• Στον Σοχό Θεσσαλονίκης το καρναβάλι «Μέριου» είναι γνωστό για τους Κουδουνοφόρους, μεταμφιεσμένους με προβιές και κουδούνια, που προκαλούν εκκωφαντικό θόρυβο, διότι με αυτόν τον τρόπο «εξαγνίζουν και ξυπνούν» τη φύση. Αποκορύφωμα του εθίμου είναι οι καθαρτήριες φωτιές «Ζάπους» και η παρωδία γάμου «Ο Γάμος της Αράπκας», όπου οι συμμετέχοντες σατιρίζουν τη ζωή και γλεντούν αδιάκοπα, τιμώντας την ίδια τη ζωή και τις χαρές της.
• Στο χωριό Γέργερη του Ηρακλείου αναπαρίστανται δρώμενα όπως ο γάμος ή η κηδεία, οι φασκομηλάδες αλλά και οι αρκουδιάρηδες, που βάφουν με φούμο όλο τον κόσμο ακολουθώντας πιστά την παράδοση. Ντόπιοι και επισκέπτες συμμετέχουν στο ξέφρενο γλέντι που στήνεται στην κεντρική πλατεία του χωριού, με τη χαρά να είναι έκδηλη σε μικρούς και μεγάλους.
• Στην Αμοργό το έθιμο του Καπετάνιου αναβιώνει στα Θολάρια την τελευταία Κυριακή της Τυρινής. Ο Καπετάνιος και ο Μπαϊλακτάρης, ντυμένοι με φουστανέλα και βράκα αντίστοιχα, οδηγούν την πομπή με βιολιά και λαούτα. Το κοντάρι στολισμένο με τυρί, ψωμί και χταπόδι συμβολίζει την ευημερία και τη Σαρακοστή που έρχεται. Το δρώμενο κορυφώνεται με την επιλογή της Καπετάνισσας και το στήσιμο του παραδοσιακού νησιώτικου γλεντιού, διατηρώντας την αμοργιανή παράδοση αναλλοίωτη στον χρόνο.
• Στη Νάξο στο χωριό Φιλότι οι Απόκριες έχουν έντονο διονυσιακό χαρακτήρα, με τις λαμπαδηφορίες, τους Κουδουνάτους και τους Κορδελάτους. Οι πρώτοι, με λευκά σεντόνια και πυρσούς, αναβιώνουν τα Ανθεστήρια, ενώ οι Κουδουνάτοι, φορώντας προβιές και κουδούνια, ζωντανεύουν διονυσιακές τελετές που αποσκοπούν στον «εξαγνισμό» της φύσης.
