Σε κλίμα έντασης και βαθιάς απογοήτευσης εξελίχθηκε η πρώτη ημέρα της δίκης για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, με συγγενείς θυμάτων και νομικούς να κάνουν λόγο για εικόνες που δεν συνάδουν με τη βαρύτητα της υπόθεσης.
Όπως αναφέρουν παριστάμενοι, όλοι οι συγγενείς βρέθηκαν στο δικαστήριο με την προσδοκία ότι «επιτέλους» θα ξεκινήσει η διαδικασία απόδοσης ευθυνών, ωστόσο η εικόνα της αίθουσας προκάλεσε έντονη απογοήτευση από την πρώτη στιγμή.
Ήδη ήταν γνωστό ότι πρόκειται για μία ιδιαίτερα πολυπρόσωπη δίκη, με περίπου 250 δικηγόρους και 352 μάρτυρες, γεγονός που δημιουργούσε εξαρχής ανάγκη για έναν μεγαλύτερο και κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο. Παρά ταύτα, τα διαθέσιμα έδρανα κρίθηκαν ανεπαρκή, με αποτέλεσμα πολλοί να μην μπορούν να καθίσουν, ενώ οι συνήγοροι της υπεράσπισης και των οικογενειών τοποθετήθηκαν αντικριστά, χωρίς όμως να υπάρχει επαρκής χώρος.
Α. Ψαρόπουλος: «Αιφνιδιάστηκα από την κατάσταση, δεν μπορούσαμε να κάνουμε τη δουλειά μας»
Την κατάσταση που επικράτησε χθες και τα συναισθήματά του μοιράστηκε ο πατέρας της αδικοχαμένης Μάρθης, Αντώνης Ψαρόπουλος, μιλώντας στο MEGA.
«Πρακτικά δεν βλέπαμε και δεν ακούγαμε. Όποιος φώναζε πιο πολύ, ψιλοακουγόταν. Μικροφωνικές εγκαταστάσεις δεν υπήρχαν. Ο χώρος αυτός μπορεί να χωράει 400-450 άτομα όρθιους, όχι καθήμενους. Δεν υπήρχαν υποδομές. Τα έδρανα τα οποία πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους οι νομικοί σύμβουλοι, οι συνήγοροι, δεν επαρκούσαν. Οι περισσότεροι συνάδελφοι ήταν όρθιοι παρά καθήμενοι. Ένας αχταρμάς, δεν μπορούσες πραγματικά να ακούσεις και να δεις», ανέφερε αρχικά και συνέχισε:
«Εγώ πραγματικά δεν πιστεύω ότι μπορεί να θεραπευτεί αυτή η κατάσταση ακόμα και αν υποθέσουμε ότι δημιουργείται μέσα στο ίδιο κτίριο επιπλέον χώρος για να καθίσουν κάποιοι συνήγοροι, δεν είναι απλά να κάθονται οι συνήγοροι. Πρέπει να έχουν και τα κατάλληλα έδρανα ώστε να χρησιμοποιήσουν τα έγγραφα της δικογραφίας. Με αυτά πολεμάμε εμείς οι συνήγοροι και αυτά θέλουνε και οι συγγενείς. Γιατί αυτοί που πρέπει να ακούγονται κυρίως κατ’ εξοχήν είναι οι συνήγοροι. Θα πρέπει λοιπόν να μπορούν να κάνουνε σωστά τη δουλειά τους. Δεν είναι να κάθεται κάποιος απλά σε μια καρέκλα. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε κάνα κλειστό χώρο μεγαλύτερο, όπως γήπεδο, αν υπάρχει κάποιο άλλο συνεδριακό κέντρο. Εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω. Εγώ αιφνιδιάστηκα πλήρως από την κατάσταση που αντιμετώπισα, διότι είχα την αίσθηση ότι ήταν ένα συνεδριακό κέντρο, ένα αμφιθέατρο με μεγάλη χωρητικότητα η οποία είχε προβλεφθεί ότι θα καλύψει έναν αριθμό δικηγόρων τουλάχιστον 150 με 200».
«Κάναμε αίτημα να δούμε την αίθουσα νωρίτερα και δεν μας το επέτρεψαν»
Αλλά και ο Χρήστος Κωνσταντινίδης, που έχασε τη σύζυγό του στην τραγωδία, επεσήμανε πως είχε γίνει αίτημα πριν από τη δίκη, προκειμένου οι συγγενείς να δουν την αίθουσα και δεν τους το είχαν κάνει δεκτό.
«Όλα αυτά που έχουν εξιστορηθεί τα προηγούμενα 10 λεπτά είναι με τη σφραγίδα ”φερόμενου” υπουργού Δικαιοσύνης, Φλωρίδη, θεωρώ και γνώση του πρωθυπουργού. Ο χώρος έχει οριστεί από το Νοέμβριο του ’23. Έχουν περάσει περισσότερο από δύο χρόνια και αφού είχε ολοκληρωθεί, όπως μας είχαν πει το φθινόπωρο του ’25, ζητήσαμε διάδικοι να δούμε τον χώρο. Στις 28 λοιπόν Νοεμβρίου έγινε αίτημα στην πρόεδρο στο Εφετείο Λάρισας και στην 1η Δεκεμβρίου μας είπε η πρόεδρος ότι ο χώρος θα γίνει ανοιχτός, θα δοθεί ανοιχτός στις 23 Μαρτίου όταν θα ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία», υποστήριξε ο κ. Κωνσταντινίδης και συμπλήρωσε:
«Αυτός ο χώρος χθες, ο οποίος περισσότερο θύμιζε χώρο φιλοξενίας πτηνών παρά έναν χώρο ο οποίος θα φιλοξενήσει τη μεγαλύτερη δίκη των τελευταίων ετών. Θεωρώ όμως πιο σημαντικό, πέρα από το χωροταξικό, το δικονομικό μπάζωμα που έχει γίνει όσον αφορά στο κατηγορητήριο, το οποίο δεν περιλαμβάνει αιτία θανάτου και κατηγορούμενους για τους 28 απανθρακωμένους, 27 +1 αγνοούμενη».
Όπως εξήγησε, το αδίκημα με το οποίο κατηγορούνται είναι η διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών, το οποίο είναι κακούργημα και είναι για ένα συμβάν. «Δυστυχώς έχουν δολοφονηθεί 57 αθώοι άνθρωποι. Το κακούργημα θα έπρεπε να είναι ανθρωποκτονία από ενδεχόμενο δόλο για να είναι 57 οι δολοφονίες και θα έπρεπε να πάει σε Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο όσον αφορά στο τροχαίο. Το ένα λάθος είναι αυτό του κλητηρίου θεσπίσματος και την ολοκλήρωση της κακώς ολοκλήρωσης της ανάκρισης. Και το δεύτερο είναι, ενώ έχουμε πόρισμα από τον κρατικό φορέα ΕΟΔΑΣΑΜ το οποίο λέει ότι υπήρχαν ύλες καύσιμων και καήκανε άνθρωποι σε δεύτερο χρόνο, άρα δεν έχει καμιά σχέση με το τροχαίο δυστύχημα και έχει σχέση ότι ενώ ήταν ζωντανοί, κάηκαν, στοιχειοθετείται το κακούργημα του εμπρησμού που και αυτό οδηγεί σε Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο», τόνισε και κατέληξε:
«Άρα και η σύνδεση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων δεν είναι η αρμόδια και θα πρέπει να πάει σε Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο. Αυτό βέβαια ήθελαν να αποφύγουν από την αρχή. Άρα υπάρχει δικονομικό μπάζωμα και θα πρέπει οι συγγενείς, αφού ξεκινήσει η ακροαματική, να ζητήσουμε να γυρίσει η ακροαματική πίσω στην ανάκριση για να μπορέσει να ολοκληρωθεί για τους 27 συν μία αγνοούμενη».
