Η αλλαγή στάσης υπέρ Αθήνας από την Κάγια Κάλας δίνει την τέλεια… πάσα στην κυβέρνηση Μητσοτάκη να κάνει το αυτονόητο, να απαιτήσει κυρώσεις
- Γράφει ο Βασίλης Γαλούπης
Είναι από τις λίγες φορές, αν όχι η μοναδική, που ένας ανώτερος αξιωματούχος της Ε.Ε. παίρνει τόσο ξεκάθαρη θέση κατά της Τουρκίας στα θέματα κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ειδικά η Κάγια Κάλας ακολουθεί μία εκ διαμέτρου αντίθετη πολιτική σε βάρος των εθνικών συμφερόντων τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου.
Τούτη τη φορά, όμως, η ύπατη εκπρόσωπος για την Εξωτερική Πολιτική της Ευρώπης, απαντώντας στην ερώτηση του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη, αναγνώρισε ρητά ότι οι τουρκικές «γενικές προειδοποιήσεις ναυσιπλοΐας αμφισβητούν την ελληνική κυριαρχία και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα».
Στη συνέχεια «άδειασε» -όπως μπορείτε να διαβάσετε σήμερα στο αναλυτικό ρεπορτάζ της «δημοκρατίας»– εκ νέου την Τουρκία, η οποία -κατά την Κάλας- οφείλει «να αποφεύγει τις απειλές και να σέβεται την κυριαρχία όλων των κρατών-μελών, καθώς και όλα τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, μεταξύ άλλων και το δικαίωμα εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και ιδίως τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας».
Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι δύο, ένα προς τις Βρυξέλλες κι ένα προς το Μαξίμου:
Με την τοποθέτηση της Κάλας ο κατευνασμός έχει απορριφθεί ως τακτική κι από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση πλέον. Η Εσθονή άλλαξε τη στάση της για πρώτη φορά, στράφηκε κατά του αναθεωρητισμού της Αγκυρας και στήριξε την Ελλάδα. Δίχως περιστροφές.
Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει τώρα να αρπάξει την ευκαιρία και να απαιτήσει αποφάσεις, όχι άλλα λόγια:
- Να κοπεί η ροή του ευρωπαϊκού χρήματος προς τον Ερντογάν.
- Να γίνει μια γροθιά η Ενωση κατά των τουρκικών διεκδικήσεων και το Διεθνές Δίκαιο να γίνει το λάβαρο που θα ενώσει όλα τα κράτη-μέλη, ειδικά σε μια τέτοια συγκυρία με ανοιχτά μέτωπα στην Ουκρανία και στο Ιράν.
- Να τεθούν εκτός ευρωπαϊκής άμυνας τα όποια σχέδια για συμμετοχή της Τουρκίας.
Η στροφή της Κάλας είναι εντυπωσιακή, αν σκεφτεί κανείς ότι μέχρι μόλις πριν από λίγους μήνες δεν κρατούσε καν τα προσχήματα. Θυμίζουμε ότι τον Οκτώβριο το Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (JRC) και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Αμυνας, τα οποία εποπτεύει η Κάγια Κάλας και χρυσοπληρώνει ο Ευρωπαίος φορολογούμενος, δημοσίευσαν επίσημη έκθεση που βάφτιζε τα Κατεχόμενα «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Και αναγνώριζε σε χάρτη τα αποτελέσματα του παράνομου τουρκολιβυκού συμφώνου για ΑΟΖ. Η έκθεση έχει, μάλιστα, στόχο την «παροχή τεκμηριωμένης επιστημονικής υποστήριξης στη διαδικασία χάραξης πολιτικής στην Ευρώπη».
Η Κάλας, μέχρι τώρα τουλάχιστον, είναι μια λομπίστρια που ασχολείται αποκλειστικά με όσα τη συμφέρουν. Την ίδια στιγμή που δηλώνει ουτοπικά ότι θέλει να στείλει τον Πούτιν σε ειδικό δικαστήριο για την εισβολή στην Ουκρανία, αντιμετωπίζει επί χρόνια τον εισβολέα της Κύπρου ως εταίρο της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Τώρα αυτό φαίνεται να αλλάζει και η Ελλάδας και η Κύπρος, ασφαλώς, πρέπει να το εκμεταλλευτούν.
Οπως έχουμε ξαναγράψει, η Κάλας προτού γίνει υπεύθυνη της ευρωπαϊκής διπλωματίας ήταν η πρωθυπουργός της Εσθονίας. Το ίδιο ήταν κι ο μπαμπάς της, Σίιμ. Ο μπαμπάς Κάλας, αξιωματούχος του καθεστώτος επί ΕΣΣΔ, έγινε αργότερα ΥΠΕΞ και κεντρικός τραπεζίτης της Εσθονίας. Και είχε κατηγορηθεί για κατάχρηση εξουσίας και συνενοχή σε υπεξαίρεση εκατομμυρίων δολαρίων.
Το 2023 αποκαλύφθηκε ότι ο σύζυγος της «ρωσοφάγου» Κάλας έκανε μπίζνες με τη Ρωσία. Για να μην αναγκαστεί να παραιτηθεί από πρωθυπουργός, ο άντρας της δήλωσε τότε δημόσια ότι η Κάλας δήθεν «δεν γνώριζε».
Αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη για την Ελλάδα και την Κύπρο ότι η Κάλας, που μέχρι τώρα τασσόταν, άλλοτε υπογείως κι άλλοτε φανερά, υπέρ των τουρκικών συμφερόντων, κάνει αυτή την εντυπωσιακή τούμπα. Είναι μια συγκυρία που φέρνει την Ελλάδα σε θέση να πάρει μια πιο χειροπιαστή στήριξη από την Ευρώπη. Και να απαιτήσει την αποκατάσταση των προηγούμενων ισορροπιών, με τη μεροληψία υπέρ Αγκυρας από κάποια ευρωπαϊκά κράτη αλλά και την Εσθονή διπλωμάτισσα. Το Μαξίμου πρέπει να κινητοποιηθεί.
Κάγια Κάλλας – Αντιπρόεδρος Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ύπατη εκπρόσωπος Ε.Ε. για Εξωτερική Πολιτική και Ασφάλεια
Γεννήθηκε το 1977 στο Ταλίν, της Εσθονίας. Σπούδασε Νομικά και το 2014 έγινε μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με αντικείμενο ασχολίας την ενέργεια, την ψηφιακή αγορά και τις σχέσεις με την Ουκρανία. Το 2017 χρίστηκε αρχηγός του εσθονικού κεντροδεξιού Κόμματος Μεταρρυθμίσεων. Το 2019 το κόμμα κέρδισε τις γενικές εκλογές στην Εσθονία.
Εγινε πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνασπισμού το 2021 ως το 2024, όταν παραιτήθηκε για να διοριστεί ύπατη εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ενωσης για Εξωτερικές Υποθέσεις και Πολιτική Ασφαλείας. Εκτοτε υπηρετεί σε αυτόν τον ρόλο, καθώς και ως αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπό τη Φον ντερ Λάιεν. Ο πατέρας της ήταν στέλεχος του καθεστώτος επί ΕΣΣΔ στην Εσθονία κι έπειτα έγινε πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Εσθονίας, υπουργός Εξωτερικών, πρωθυπουργός και μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Δείτε επίσης: