Να αγαπήσουμε σαν τον Χριστό

Ο Κύριος ήρθε στον κόσμο για να εξασφαλίσει την ελευθερία μας από την αμαρτία και τον θάνατο προσφέροντας το αίμα Του. Η σταθερά της παρουσίας Του στον κόσμο μας ήταν η αγάπη, την οποία αφειδώλευτα προσέφερε σε όλους – και στους λιγότερο και στους περισσότερο αμαρτωλούς. Αγάπη προσέφερε ακόμα και στους σταυρωτές Του – μια και την ώρα του μαρτυρίου έσπευσε να αποδώσει την πράξη τους σε άγνοια και όχι κακία.

Επειδή γνωρίζουμε μεν τις πράξεις αλλά απλά υποθέτουμε το εύρος και το βάθος της έγνοιας του Κυρίου για την ανθρωπότητα, δεν έχουμε παρά να προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε την οδό της αγάπης, την οποία άνοιξε και υπέδειξε. Τα Χριστούγεννα αποτελούν μια καλή αφορμή επαναπροσδιορισμού των στόχων μας και του τρόπου επίτευξής τους.

Αν ανατρέξουμε στις εμπειρίες μας και στα αποθέματα των αναμνήσεών μας, θα διαπιστώσουμε ότι η αληθινή ευτυχία δεν είναι ζήτημα υλικής ευδαιμονίας, επίδειξης πλούτου, σαρκικών απολαύσεων και ικανοποίησης του εωσφορικού εγωισμού. Η ύλη είναι απαραίτητη μέχρι του σημείου της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Ομως, οι μεγάλες στιγμές της ανάτασης, εκείνες που μπορούν να δώσουν νόημα στον βίο μας, είναι εκείνες της προσφοράς και της λήψης αγάπης. Δίχως αυτό το άυλο κεφάλαιο όλοι νιώθουν πάμπτωχοι, αδειανοί, κύμβαλα αλαλάζοντα.

Στην πατρίδα μας, που εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα τελεί υπό οικονομική και πολιτισμική κατοχή, η μόνη άμεση και ουσιαστική λύση που μπορεί να δοθεί θα προέλθει από τους πολίτες και όχι από την πολιτική τάξη. Οι Ελληνες μπορούν να σταθούν ο ένας δίπλα στον άλλο, να τείνουν χείρα βοηθείας και να κατανοήσουν όσα φαίνεται να αγνοούν οι εξουσιαστές.

Η προσφορά της αγάπης δεν γνωρίζει τι σημαίνει γραφειοκρατία ούτε μπορεί να περιοριστεί από μνημονιακούς νόμους, ξένους αλλά και ελληνόφωνους υπαλλήλους των πιστωτών. Οσοι νοιάζονται μπορούν να κάνουν πράξη όσα δεν τολμούν καν να σκεφτούν εκείνοι που υπόσχονται τα πάντα για να υφαρπάξουν ψήφους.

Η πρώτη αποφασιστική κίνηση για τη διάλυση του νέφους της κατήφειας που έχει σκεπάσει τη χώρα μας είναι να χτυπήσουμε τις πόρτες των διπλανών μας. Να ενδιαφερθούμε. Να μάθουμε όσα θέλουν να μας πουν, να δώσουμε έναν καλό λόγο, ένα πιάτο φαγητό, την παρουσία μας, ό,τι δυνάμεθα κατά περίπτωση. Να μην αφήσουμε τη μοναξιά να καταπιεί αβοήθητες υπάρξεις.

Να προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε και να αναπαράγουμε έστω κι ένα απειροστημόριο από την αγάπη που προσέφερε ο Χριστός στο είδος μας. Είναι δύσκολη η αποστολή, αλλά αξίζει τον κόπο η προσπάθεια.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους και ο Κύριος να ευλογεί την πατρίδα.