ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

Στην πλειονότητα των ορθοδόξων Ελλήνων ο εκάστοτε προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας μπορεί να είναι συμπαθής αλλά αυτά που εκπροσωπεί, το κοσμικό κράτος του Βατικανού και η τεράστια οικονομική και πολιτική ισχύς του, αντιμετωπίζονται με καχυποψία.

Αυτό δεν έχει να κάνει με αβάσιμες προκαταλήψεις αλλά με την Ιστορία ως βίωμα. Μπορεί, λόγω της διαχρονικής δουλοπρέπειας της ελληνόφωνης ελίτ προς τους Ευρωπαίους, να μη διδάσκονται όπως πρέπει η Δ΄ Σταυροφορία και η Αλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τους Φράγκους, αλλά η συμπεριφορά τους έχει εγγραφεί στη συλλογική μνήμη. Η πικρή πείρα του 1204 υποδεικνύει ότι οι Δυτικοί κλέβουν ό,τι μπορούν (και προλαβαίνουν) από τους ελληνικούς θησαυρούς κι έπειτα μας παραδίδουν στους Τούρκους για τα περαιτέρω. Δυστυχώς, μπορεί να μη φαντάζει «ειδυλλιακή» αυτή η εικόνα, αλλά αυτή συνάδει με τα ιστορικά δεδομένα.

Το 1204 η υπερχιλιετής αυτοκρατορία μας υπέστη ένα σαρωτικό και θανάσιμο χτύπημα από τους λαφυραγωγούς της Δύσης. Η Αλωση του 1453 αποτέλεσε φυσική συνέπεια της επίθεσης των σταυροφόρων το 1204.

Ο Πάπας, που επισκέπτεται τη χώρα μας για το Προσφυγικό, δεν μπορεί να κάνει τίποτα για τα περασμένα, αλλά δύναται να συνεισφέρει στα… επόμενα. Δηλαδή, να αναγνωρίσει με λόγια και έργα πόσο έχει βλάψει όχι μόνο τον Ελληνισμό αλλά και τον παγκόσμιο πολιτισμό η τεράστιας κλίμακας ένοπλη ληστεία που διέπραξαν στην Κωνσταντινούπολη οι Δυτικοί το 1204 και να συμβάλει όσο δύναται στην ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας και στην επούλωση των τραυμάτων που προκάλεσαν οι σταυροφόροι.

Ο Πάπας έχει την εξουσία να ανοίξει όλα τα αρχεία και τις βιβλιοθήκες του Βατικανού στους μελετητές, ώστε η έρευνα να αποδείξει και να αναδείξει τη συνεισφορά του συκοφαντημένου Βυζαντίου στον σύγχρονο πολιτισμό.

Μπορεί επίσης να αναλάβει πρωτοβουλίες για τον επαναπατρισμό των κλεμμένων αρχαιοτήτων απανταχού της Γης και να δείξει ότι το ενδιαφέρον του για το δίκαιο, την ειρήνη και τους ανθρώπους δεν είναι προσχηματικό αλλά πραγματικό.