Εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης

Η πατρίδα μας αξίζει πολύ περισσότερα από τις μωροφιλοδοξίες, την ανασφάλεια, την ιδιοτέλεια και τη φιλοχρηματία των περαστικών της πολιτικής, της οικονομίας και της «διανόησης». Ο λαός μας, εντός και εκτός συνόρων του ρημαγμένου κράτους, αριθμεί περίπου είκοσι εκατομμύρια ψυχές και στο εθνικό σύνολο περιλαμβάνονται η ένδοξη Ιστορία και ο άφθαστος πολιτισμός μας. Ομως, όλα όσα μνημονεύτηκαν ως αποθεματικά της ελληνικής «περιουσίας» για να συνεχίσουν να υφίστανται και να αναδειχθούν πρέπει να βασίζονται στην ισχύ του εθνικού κέντρου.

Οσο το κράτος μας διοικείται από ανίκανους, ψεύτες, δειλούς, ανελλήνιστους, ξενόδουλους, επίορκους και απατεώνες, θα κινδυνεύουν το παρόν από τη θλίψη της ύφεσης, το μέλλον από τον αφανισμό και το παρελθόν από τη λήθη. Η αρρώστια που κατατρώει τα σωθικά του κράτους επεκτείνεται στον χώρο και τον χρόνο, και απειλεί να μην αφήσει τίποτα πίσω της.

Μέχρι σήμερα, όλοι όσοι έχουν μιλήσει για «σωτηρία» της Ελλάδας, για «σπάσιμο» των ασφυκτικών δεσμών της τρόικας και για «φως» στην άκρη του μνημονιακού τούνελ έλεγαν ενσυνειδήτως ψέματα. Κορόιδεψαν τους πολίτες και υφάρπαξαν την ψήφο ή απλά την ανοχή τους για να δρέψουν τους καρπούς της εξουσίας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο βασικός αυτουργός του εγκλήματος της κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας, ο Αντώνης Σαμαράς με τα «Ζάππεια» και τις ιστορίες της ανύπαρκτης «επιτυχίας» του, ο Βαγγέλης Βενιζέλος του σάπιου ΠΑΣΟΚ με το PSI και ο Αλέξης Τσίπρας του κίβδηλου προγράμματος της Θεσσαλονίκης και της μνημονιακής κυβίστησης, έχουν καταστήσει τη χώρα μας υποπόδιο των ξένων και μετέτρεψαν το κράτος σε απάνθρωπη, καταπιεστική μηχανή. Είναι προφανές ότι δεν έκαναν για τη δουλειά, ούτε πρόκειται ποτέ να τη… μάθουν εκ των υστέρων.

Για να ξεπεραστεί η πολυεπίπεδη κρίση, που εκδηλώθηκε το 2010 με την προδοσία του Μνημονίου, χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης, το οποίο θα φέρει τη σφραγίδα ανθρώπων ταγμένων στον σκοπό της εξυπηρέτησης της πατρίδας και του λαού, οι οποίοι θα μπορούν να το φέρουν σε πέρας.

Πριν απ’ όλα, πρέπει να ξεκαθαριστούν οι ιδέες και το πνεύμα πάνω στα οποία θα βασιστεί το αναγεννημένο κράτος. Δίχως ξεκαθάρισμα αυτού του τύπου, όλα θα… μετεωρίζονται και θα φαντάζουν εύθραυστα και εφήμερα.

Επειδή, πέρα από τη θεωρία, υπάρχει και η πράξη, η πρόσφατη ελληνική Ιστορία μάς έχει δείξει ποια είναι η λειτουργικότερη και φιλικότερη για τους πολίτες «συνταγή» που μπορεί να υιοθετηθεί: ο «κοινωνικός φιλελευθερισμός», όπως αυτός αποσαφηνίστηκε από τον εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή στο συνέδριο της Ν.Δ. στη Χαλκιδική το 1979. Εξηγήθηκε, εφαρμόστηκε, πέτυχε και ανέδειξε την Ελλάδα ως πρωταγωνιστική ευρωπαϊκή δύναμη.