Κατοχή. Αυτό περνάμε. Μια περίοδο Κατοχής από ξένες δυνάμεις, τις οποίες ενισχύουν στο έργο τους ελληνόφωνοι συνεργάτες – εκλεγμένοι και μη. Το βασικό χαρακτηριστικό μιας «κατοχικής» περιόδου είναι η απώλεια του πολιτικού αυτεξουσίου.
Τα μαύρα χρόνια που η πατρίδα στέναζε κάτω από τη γερμανική μπότα δεν υπήρχε αυτεξούσιον. Ο Χίτλερ αποφάσιζε, η Βέρμαχτ και τα Ες Ες επέβαλλαν τις πολιτικές αποφάσεις διά των όπλων και οι δωσίλογοι των Αθηνών προσπαθούσαν να πείσουν τους πολίτες ότι όλη τούτη η συμφορά γινόταν για το… καλό μας!
Το ίδιο και σήμερα, μόνο που η Βέρμαχτ και τα Ες Ες έχουν το ευρώ για όπλο τους. Κατά τα λοιπά η κατάσταση είναι σχεδόν πανομοιότυπη με εκείνην του 1941-1944. Οι Ελληνες ψηφίζουν κυβερνήσεις που διαγωνίζονται η μία την άλλη πόσο ταχύτερα θα ικανοποιούν τα θελήματα των Γερμανών. Η εθνική κυριαρχία απωλέσθη.
Αλλο χαρακτηριστικό κατοχικής περιόδου είναι η πείνα. Και εδώ υπάρχουν μεγάλες ομοιότητες με τα σκοτεινά χρόνια του ναζιστικού εφιάλτη. Η «δημοκρατία» έγραψε σε πρωτοσέλιδο θέμα της για την πείνα που θερίζει τα Ελληνόπουλα:
«Σοκ προκαλούν τα στοιχεία που δίνει στη δημοσιότητα το Ινστιτούτο Προληπτικής, Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Ιατρικής Prolepsis και αφορούν την επισιτιστική κρίση με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπο σχεδόν το 20% των μαθητών της χώρας!
«[…] Σε 247 σχολεία με 20.528 μαθητές το 57% των παιδιών που φοιτούσαν πέρυσι στα συγκεκριμένα σχολεία αντιμετωπίζει επισιτιστική ανασφάλεια, ενώ το 25% των μαθητών των ίδιων σχολείων είναι μέλη οικογενειών στις οποίες, εκτός από την επισιτιστική ανασφάλεια, υπάρχουν και συνθήκες πείνας. Το 42% των παιδιών δεν είχε φυσιολογικό βάρος και το 9% καμία ασφαλιστική κάλυψη»!
Επειτα απ’ όλα αυτά ακόμα τολμούν και περιφέρουν το θράσος και την αναλγησία τους άτομα που χαρακτήριζαν το Μνημόνιο «ευτυχία», όπως ο Θόδωρος Πάγκαλος και άλλοι, όπως ο Αδωνις Γεωργιάδης, που ήθελε να μην του κλέψει τη δόξα της εφαρμογής των μνημονιακών μέτρων ο Τόμσεν.