Οι οπαδοί της παρακμής και οι πρωταγωνιστές της καμπάνιας αποδόμησης των αξιών πρώτα επιτίθενται στο περιεχόμενο των λέξεων κι έπειτα στα ίδια τα πράγματα, στις καταστάσεις, στα πρόσωπα, στα έθνη. Η καταδίκη της αμαρτίας και η προσπάθεια για αποφυγή κάθε πτωτικής, αντικοινωνικής συμπεριφοράς αποδοκιμάζονται από τη νεοταξική, παγκοσμιοποιητική παράταξη. Η αποδοκιμασία αυτή γίνεται έκδηλη με την αδιάκοπη επανάληψη μερικών σύνθετων λέξεων που καταλήγουν σε «-φοβία».
Οποιος δεν θέλει η χώρα του να γίνει χαλιφάτο πάσχει από «ισλαμοφοβία». Οποιος δεν επιθυμεί τα παιδιά του να γίνουν ομοφυλόφιλα είναι «ομοφοβικός». Οσοι δεν συμφωνούν με την προβολή των τρανσέξουαλ «προτύπων» είναι «τρανσφοβικοί». Με λίγα λόγια, οι κλειδοκράτορες του δημόσιου λόγου χαρακτηρίζουν τους φυσιολογικούς, ενάρετους ανθρώπους και τους πιστούς χριστιανούς φοβικούς!
Τώρα, το υπουργείο Παιδείας θέλει να προβάλει ως πρότυπο βίου που οφείλουν να ακολουθήσουν οι νέοι μαθητές γυμνασίου, ηλικίας 13-15 ετών, την ομοφυλοφιλία και τον τρανσεξουαλισμό. Γι’ αυτό έστειλε και την απαράδεκτη εγκύκλιο στους εκπαιδευτικούς για να οργανώσουν μια θεματική εβδομάδα, όπου θα γίνουν αντικείμενο διδασκαλίας με «βιωματικές προσεγγίσεις» και «βιωματικά εργαστήρια» (!!!) και οι «έμφυλες ταυτότητες», η «ομοφοβία», η «τρανσφοβία» κ.λπ.
Μάλιστα, για να μην ξεφύγει κάποιος νέος από τη μέγκενη του παγκοσμιοποιητικού εκφυλισμού, η συμμετοχή σε αυτή τη θεματική εβδομάδα «θα υλοποιηθεί στον διδακτικό χρόνο του σχολικού ωρολόγιου προγράμματος». Δηλαδή, θα είναι υποχρεωτική! Κι αυτό γίνεται σε πείσμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των παιδιών των χριστιανών, αλλά και άλλων πιστών, των οποίων οι θρησκευτικές πεποιθήσεις έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την αποδοχή και την προβολή της ομοφυλοφιλίας.
Φυσικά, δεν εκπλήσσει κάποιον η εμμονή του υπουργού Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου να εξοικειώσει τους νέους με την ομοφυλοφιλία και τον τρανσεξουαλισμό. Οι αντιλήψεις του και οι ιδεολογικές εμμονές του χώρου του είναι γνωστές τοις πάσι. Ομως εντυπωσιάζει η εκκωφαντική σιωπή προσώπων και κομμάτων για το ζήτημα – κάτι το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο παρά σιωπηρή συμφωνία με την παρακμή. Το ζήτημα επιβάλλει ευθείες και σταράτες τοποθετήσεις από όλους!
