Μπορείς με φθαρμένα υλικά να χτίσεις κάτι καινούργιο; Μπορείς, αλλάζοντας μόνο το όνομα του κόμματός σου, να θεωρείς ότι μπορείς να εξαπατήσεις εκ νέου τους Ελληνες για να κερδίσεις την ψήφο τους; Και αναφερόμαστε στο μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ, που επιχειρεί να πλασαριστεί στις αγορές της πολιτικής ως νέο προϊόν, με το όνομα Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Αφού γλίτωσε την πολιτική εξαφάνιση από τα μνημονιακά έργα και τις ημέρες του, και διασώθηκε πολιτικά από την κυβέρνηση Σαμαρά, ονειρεύεται τη νεκρανάστασή του. Αν όμως κοιτάξεις τα εξαπτέρυγα της Φώφης Γεννηματά, μόνο ζάλη σε πιάνει από όσα βαρίδια κουβαλούν και φορτώνεται και η ίδια. Από τη μία, ο Γιώργος Παπανδρέου, που γύρισε ως συνεταίρος στο Κίνημα (από όπου ο ίδιος έφυγε) μετά βαΐων και κλάδων, ξεχνώντας κάτι… λογαριασμούς από τα πάρτι που είχαν στηθεί επί υπουργίας του στο ΥΠΕΞ, με τις διάφορες ΜΚΟ, οι οποίοι τώρα βγαίνουν στην επιφάνεια.
Από κοντά και το άλλο… εξαπτέρυγο του καταγγελτικού λόγου, ο Ανδρέας Λοβέρδος που βρίσκεται κι εκείνος μπλεγμένος σε διάφορες υποθέσεις, τόσο με τις ΜΚΟ όσο και με την Υγεία. Για να μην αναφερθούμε στον πολλά… βαρύ και όχι Ευάγγελο Βενιζέλο, που αναζητά την πολιτική δικαίωσή του για το εγκληματικό PSI βγάζοντας ακόμη και βιβλία για να κάνει το μαύρο άσπρο. Και δεν θα ασχολούμασταν καθόλου με το απόκομμα του πάλαι ποτέ ισχυρού ΠΑΣΟΚ, εάν δεν φιλοδοξούσε να είναι κυβερνητικός παρτενέρ, είτε βγει πρώτη η Ν.Δ. είτε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ρωτάμε, λοιπόν: Πώς μπορεί η κυρία Γεννηματά να πιστεύει, πρώτον, ότι οι πολίτες μπορούν να εμπιστευτούν ένα κόμμα που κουβαλά βαρίδια τού χθες με σοβαρές εκκρεμότητες και, δεύτερον, πώς μπορούν τέτοιοι άνθρωποι να αποτελέσουν εχέγγυο μιας κυβερνητικής συνεργασίας, όταν η πρώτη την οποία θα «αδειάσουν» θα είναι η ίδια; Εκτός κι αν η Φώφη σκοπεύει να μετατρέψει τη Δημοκρατική Συμπαράταξη σε κολυμβήθρα του Σιλωάμ, ώστε να επιβιώσει πολιτικά. Αλλά πολύ φοβούμαστε ότι, αν τη γεμίσει με πολιτικό βούρκο τού χθες, το μόνο που θα πετύχει είναι αυτός να καταπιεί και την ίδια…
