Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης τοποθετήθηκε ορθά και κοφτά για τις σχέσεις κράτους και Εκκλησίας, με τα ακόλουθα: «Εν όψει της συνταγματικής αναθεώρησης, η Νέα Δημοκρατία δεν κρίνει αναγκαία και δεν πρόκειται να συναινέσει στην αλλαγή των άρθρων του Συντάγματος που αφορούν τις σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας. […]
Η Εκκλησία υπήρξε πάντα για μας ένας εθνικός εταίρος και ένας κοινωνικός σύμμαχος. […] Κιβωτός αρχών, αναπόσπαστο τμήμα της εθνικής μας ταυτότητας, θεμέλιο ανθρωπιστικών αξιών στην πράξη, η Εκκλησία ήταν και παραμένει πάντα στην πρώτη γραμμή».
Η «δημοκρατία», σχολιάζοντας τις δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη, ανέφερε σε άρθρο της ότι «άδειασε τους νεοφιλελευθέρους της Ν.Δ.». Είναι γεγονός ότι οι νεοφιλελεύθεροι, που έχουν… προσεταιριστεί εσχάτως κάποιες από τις θέσεις της Ν.Δ. ή δηλώνουν ότι τάσσονται στο πλευρό της (για λόγους που είναι προφανείς σε όλους) στα ζητήματα της λεγόμενης «κοινωνικής ατζέντας», ταυτίζονται με τους σκληροπυρηνικούς της νεοταξικής, παγκοσμιοποιητικής Αριστεράς αλλά και το λιμπεραλιστικό κέντρο.
Δεν θέλουν τίποτε άλλο παρά ένα κράτος δίχως χριστιανική και εθνική ταυτότητα, με αμνήμονα, απόλυτα ελεγχόμενο πληθυσμό, ο οποίος θα αποτελεί μια πολυεθνική κουρελού και το σύνολο του βίου της μάζας θα αφιερώνεται μόνο στο κυνήγι της επιβίωσης.
Στην κορυφή αυτής της νοσηρής κοινωνίας, που θα μοιάζει περισσότερο με ζούγκλα, θα βρίσκονται οι μεγάλοι και αδίστακτοι «θηρευτές»: οι πολυεθνικές επιχειρήσεις, οι τράπεζες, οι διαχειριστές και οι διακινητές κερδοσκοπικών κεφαλαίων, οι πολιτικοί-υπάλληλοί τους και οι επικεφαλής της προπαγανδιστικής μηχανής, η οποία θα δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα και θα παρουσιάζει το άσπρο-μαύρο και το καλό σαν κακό και το αντίστροφο.
Φυσικά, όλοι όσοι προωθούν αυτά τα απάνθρωπα, ανελεύθερα, μηδενιστικά και αντικοινωνικά ιδεολογήματα δεν έχουν καμία σχέση με τους καλούς Ελληνες που αγαπούν την πατρίδα, είναι ευσεβείς, ένθεοι και συνδέονται με την Εκκλησία μας και πιστεύουν στον θεσμό της οικογένειας.
Γι’ αυτό είναι καλό να γίνονται ξεκάθαρες τοποθετήσεις για όλα όσα αφορούν τον υπαρκτικό πυρήνα του εθνικού συλλογικού βίου.
