Πάλι χαμένη η Ελλάδα!

Αν δεν υπάρχει εμπνευσμένη και ικανή εθνική ηγεσία, οποιαδήποτε μεταβολή στους διεθνείς συσχετισμούς δυνάμεων αποβαίνει σε βάρος της ακαθοδήγητης χώρας. Αυτό η Ελλάδα μας το έχει βιώσει πολλάκις τις τελευταίες δεκαετίες. Επειδή οι ηγεσίες ήταν πολύ κατώτερες των περιστάσεων, οι ευκαιρίες για την πατρίδα μετατράπηκαν σε ήττες και οι δοκιμασίες σε πανωλεθρίες.

Πικρή η διαπίστωση αλλά απόλυτα αληθινή. Η εθνική υποχώρηση είναι ολοκληρωτική και οι ικανότητες, οι δυνατότητες και οι επιτυχίες των ηγετών μας ανύπαρκτες. Αποδείξεις για αυτό είναι ο αφελληνισμός της δημόσιας εκπαίδευσης, η λέξη «συνωστισμός» στη θέση της σφαγής της Σμύρνης, τα Ιμια, η προδοσία στο Μακεδονικό και η ήττα από τα Σκόπια, που είναι ένα κράτος υπό διάλυση, τα απανωτά κύματα μετανάστευσης των Ελλήνων, η οικονομική δυσπραγία, η ξενοκρατία των Μνημονίων, η υπογεννητικότητα και ο εποικισμός της χώρας από ισλαμιστές.

Τώρα πάλι ανοιγόταν για την Ελλάδα ένα παράθυρο ευκαιρίας για το ζήτημα του εποικισμού της χώρας από αλλογενείς και αλλόθρησκους λαθρομετανάστες, που στοιχίζονται πίσω από τους λιγοστούς αληθινούς πρόσφυγες.

Οι περισσότεροι εκ των Ευρωπαίων έχουν στυλώσει τα πόδια και αντιστέκονται στη μετατροπή των πατρίδων τους σε χοτ σποτ και η Ελλάδα θα μπορούσε να συνεργαστεί με τους εταίρους προτείνοντας λύσεις για να σταματήσει, να λυθεί το πρόβλημα και όχι για τον διαμοιρασμό των συμπτωμάτων μιας ασθένειας που γίνεται χρόνια.

Τελικά, ο κ. Τσίπρας, με την υποχωρητικότητα και τη δουλοπρεπή συμπεριφορά του στην καταρρέουσα κυρία Μέρκελ, όχι μόνο ζημίωσε τα συμφέροντα της πατρίδας, που θα πλημμυρίσει με… επιστροφές λαθρομεταναστών από τη Γερμανία, αλλά έπληξε και τη στρατηγική θέση της χώρας, συνδέοντάς τη με την πλευρά του στρατοπέδου το οποίο είναι έτοιμο να χάσει τον ακήρυχτο γεωπολιτικό πόλεμο.

Ο κ. Τσίπρας προσδένει την Ελλάδα στο γερμανικό άρμα και δη στο παγκοσμιοποιητικό της κυρίας Μέρκελ, που βρίσκεται σε αποδρομή. Η Ελλάδα παλαιότερα είχε τη σοφία στις μεγάλες συγκρούσεις να συμμαχεί με εκείνους που κέρδιζαν. Τώρα τασσόμεθα παρά τω πλευρώ της μεγάλης χαμένης.