«Δούλεψε πολύ κι έκανε περιουσία». Αυτή η φράση ίσχυε στο παρελθόν. Τώρα, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί η φορολογική νομοθεσία και οι ίδιες οι κρατικές δομές, τούτη η φράση ηχεί ουτοπική.
Οποιος εργάζεται πολύ δεν πρόκειται να κάνει περιουσία. Απλά θα έχει τη δυνατότητα να κάνει περιουσία για λογαριασμό άλλων – κυρίως όσων ξένων ή ντόπιων νέμονται τα δημόσια ταμεία. Οποιος είναι αρκετά τυχερός και έχει εργασία στην Ελλάδα με τη «στεγνή» από χρήματα αγορά θα φυτοζωεί και θα περιμένει πώς και πώς για να… δει -κάπου στα μισά του χρόνου- το «φως» της φορολογικής ελευθερίας.
Το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών «Μάρκος Δραγούμης» εδώ και καιρό διεξάγει έρευνα που έχει γενικό τίτλο «Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας» και απαντά στο ερώτημα: «Μέχρι ποια ημέρα του χρόνου εργάζονται οι Ελληνες φορολογούμενοι για να πληρώσουν τους φόρους του κράτους;»
Για το 2019, ως Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας υπολογίστηκε η 30ή Ιουνίου. Οι Ελληνες εργάζονται 180 ημέρες για να φτάσουν να πληρώσουν όλους τους φόρους και τις εισφορές με τις οποίες τους επιβαρύνει αυτό το ξενόδουλο και εχθρικό κράτος.
Από την πληθώρα των στοιχείων και των συμπερασμάτων της προαναφερθείσας έρευνας, ένα από τα πιο αποκαλυπτικά είναι το εξής: «Η συνολική επιβάρυνση από φόρους και εισφορές (78 δισ. το 2019) είναι σχεδόν διπλάσια από το ποσό που καταβάλλουν τα νοικοκυριά (42 δισ. το 2017) για την κάλυψη των βασικών αναγκών (στέγαση, διατροφή, μεταφορές, ένδυση κ.λπ.)».
Κοντολογίς, από τις τρεις μπουκιές φαγητό που παράγουμε, τις δύο τις καταπίνει το αδηφάγο κράτος, το οποίο όποτε πρέπει να εξυπηρετήσει τον πολίτη συμπεριφέρεται λες και είναι τυφλό, μουγκό, σαδιστικό και αφόρητα ηλίθιο. Εργαζόμαστε ένα εξάμηνο κατ’ έτος για να χρυσοπληρώνουμε μια απάνθρωπη μηχανή που μας ταλαιπωρεί με απίστευτη γραφειοκρατία και οι υπηρεσίες που παρέχει (Υγεία, Παιδεία, Ασφάλεια, Πρόνοια, Ασφάλιση) είναι ακόμα πιο άθλιες κι από τις κρατικές υποδομές.
Ελευθερία και υπερφορολόγηση δεν συμβαδίζουν.
