Η κυρία Μενδώνη παραμένει στη θέση της. Δεν παραιτήθηκε, δεν αποπέμφθηκε, παρότι φέρει και εκείνη ακεραία την ευθύνη για την ανάθεση στον Λιγνάδη της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Εθνικού Θεάτρου.
Αυτή είναι η σύνοψη του πολιτικού θέματος, το οποίο αφορά την εκτελεστική εξουσία – και εν προκειμένω τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και την υπουργό Πολιτισμού. Το καπάκι του βόθρου έχει ανοίξει αρκετά για να ποτίσει την ελληνική ατμόσφαιρα με την μπόχα των επιλογών της κυβέρνησης της «αριστείας» και οι ανευθυνοϋπεύθυνοι προσποιούνται ότι δεν είδαν, δεν γνώριζαν, δεν είχαν ενημερωθεί.
Όποιος έχει επαφή με την κοινωνία και διαθέτει κοινή λογική μπορεί να αντιληφθεί την οργή, την αηδία και το σοκ που έχουν προκαλέσει στους πολίτες οι αποκαλύψεις και οι καταγγελίες για τη δράση του Λιγνάδη αλλά και τη στάση της κυβέρνησης που, αντί να κάνει το σωστό, εφευρίσκει δικαιολογίες.
Αυτό το κλίμα της λαϊκής αποδοκιμασίας δεν φαίνεται να επηρεάζει ούτε την κυρία Μενδώνη ούτε τον πρωθυπουργό. Υπερασπίζονται τις επιλογές τους με ανεξήγητη επιμονή και για να πείσουν την κοινή γνώμη για τη στάση τους, χρησιμοποιούν γελοίες προφάσεις. Μία από τις πολλές είναι εκείνη της… άγνοιας.
Πρέπει κάποιος να έρχεται στην Ελλάδα για πρώτη φορά στη ζωή του για να πιστέψει κάτι τόσο παιδαριώδες όπως η… διακριτικότητα της εξουσίας. Για να προσληφθεί ακόμα κι ο τελευταίος ωρομίσθιος στις εσχατιές της πατρίδας, όσοι ανοιγοκλείνουν τους «διακόπτες» των διορισμών μαθαίνουν τα πάντα για εκείνον, τις προτιμήσεις του, τις κομματικές επιλογές του, τις πεποιθήσεις του και τον αριθμό των ψήφων που «ελέγχει».
Σε ακόμα πιο σημαντικούς διορισμούς το «σκανάρισμα» της προσωπικότητας είναι εξονυχιστικό. Ποιους νομίζουν ότι κοροϊδεύουν λέγοντας ότι δεν γνώριζαν τίποτα; Σε ποιους απευθύνονται;
Ο Λιγνάδης, άλλωστε, ήδη από το 1984 είχε δώσει τα αποτυπώματά του στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής όταν τον μήνυσαν οι γονείς ενός 14χρονου παιδιού με βάση τον νόμο περί ασέλγειας.
Η κυβέρνηση εν γνώσει της παρέδιδε σε αυτόν τον άνθρωπο την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου.
