Με αφορμή (και) την επίσκεψη του Ζ. Ζάεφ στην Αθήνα, ανακινήθηκε, όπως ήταν φυσικό, το θέμα των τριών πρωτοκόλλων, η κύρωση των οποίων εκκρεμεί στο πλαίσιο της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ενα θέμα για το οποίο όμως, αντί να υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα, η ελληνική κυβέρνηση προτιμά να παίζει το κρυφτούλι…
Ήδη τα τελευταία εικοσιτετράωρα οι δηλώσεις, οι διαρροές και οι (επίσημες και ανεπίσημες) συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα το μόνο που κάνουν είναι να επιτείνουν τη σύγχυση και το αλαλούμ. Στην πραγματικότητα, όλα αυτά βέβαια αντανακλούν το αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί προσωπικά ο κ. Μητσοτάκης από τη στιγμή που κατέληξε ανακόλουθος με την προεκλογική ρητορική του για το Σκοπιανό. Από τη στιγμή που βρέθηκε να αγκαλιάζεται με τον κ. Ζάεφ και να του υπόσχεται πλήρη στήριξη, «ξεχνώντας» τη σκληρή στάση που ακολουθούσε έως ότου γίνει πρωθυπουργός.
Δύο και πλέον χρόνια μετά την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών στη Βουλή, είναι οφθαλμοφανές τι συνέβη: Προκειμένου να εκμεταλλευτεί για καθαρά προεκλογικούς λόγους τη λαϊκή οργή για την επαίσχυντη συμφωνία Τσίπρα – Κοτζιά, ο κ. Μητσοτάκης δεν δίστασε να φορέσει, προσωρινά, έναν «πατριωτικό» μανδύα. Την ίδια ώρα όμως, μέσω παρασκηνιακών διευθετήσεων, είχε φροντίσει ώστε το Ποτάμι του Στ. Θεοδωράκη να προσφέρει τις απαραίτητες ψήφους για να περάσει η συμφωνία και να μη μείνει ως ανεπιθύμητη κληρονομιά στη δική του κυβέρνηση.
Ως ουρά της συμφωνίας τα τρία αυτά πρωτόκολλα είναι αναγκαία για την πλήρη εφαρμογή της. Και δεν πιέζουν μόνο οι (επωφελούμενοι) Σκοπιανοί, αλλά και οι Ευρωπαίοι κηδεμόνες και κυρίως το Βερολίνο. Έτσι για τον κ. Μητσοτάκη η ώρα μηδέν, για το θέμα αυτό, πλησιάζει ολοένα πιο πολύ. Επί μήνες παίζει καθυστερήσεις, αλλά είναι εμφανές ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρον.
Ο ίδιος φέρεται ότι έδωσε «υποσχέσεις» στον Σκοπιανό ομόλογό του -σύμφωνα τουλάχιστον με τον κ. Ζάεφ- ότι δεν θα καθυστερήσει η κύρωση. Δημοσίως πιέζεται σε αυτό και από τη γνωστή τάση της Ν.Δ. με στελέχη όπως η Ντ. Μπακογιάννη. Την ίδια ώρα, ωστόσο, η κυβερνητική εκπρόσωπος προσπαθεί να συνεχίσει το παιχνίδι των καθυστερήσεων, αρνούμενη να προσδιορίσει οποιοδήποτε χρονοδιάγραμμα.
Το κρυφτούλι αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχιστεί. Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να αφήσει τους τακτικισμούς και να ξεκαθαρίσει άμεσα τι θα κάνει. Αναλαμβάνοντας το κόστος των επιλογών του…
