Η συζήτηση για τα θαλασσοδάνεια των κομμάτων τρομάζει αυτούς που τα δημιούργησαν, τα συντηρούν και τα… φουσκώνουν. Θέλουν να την αποφύγουν πάση θυσία. Για να το κατορθώσουν αυτό, φτάνουν στο σημείο να ευτελίζουν τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, να εργαλειοποιούν πρόσωπα και θεσμούς, και να διασύρουν συνολικά τον πολιτικό κόσμο της χώρας.
Χθες έγινε κάτι τέτοιο στη σχετική συζήτηση στη Βουλή, όπου ο πρόεδρος του Σώματος κ. Τασούλας αφαίρεσε τον λόγο από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Τσίπρα, ο οποίος ασκούσε δριμεία κριτική για τα δανεικά και αγύριστα που πήραν τα κόμματα από τις τράπεζες.
Το κυρίαρχο ζήτημα δεν είναι μόνο το τυπικό μέρος, η αφαίρεση του λόγου, εντός Κοινοβουλίου, από αρχηγό κόμματος επειδή η ομιλία του δεν… άρεσε στην κυβέρνηση. Η ουσία έχει σημασία και η ουσία είναι η προστασία του δημοκρατικού πολιτεύματος από την αρπακτική διάθεση και την αυθαιρεσία των κομμάτων και η ευστάθεια του τραπεζικού συστήματος.
Η «δημοκρατία» μας έχει ασχοληθεί με τον υπερδανεισμό των κομμάτων από την πρώτη κιόλας ημέρα της κυκλοφορίας της. Στο πιο πρόσφατο άρθρο (της 7ης Ιουνίου 2021), μεταξύ άλλων, γράφαμε τα ακόλουθα: «Τα δύο κόμματα, τα οποία έχουν κατακτήσει πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα τραπεζικού δανεισμού με 600.000.000 ευρώ! […]
Η αποπληρωμή των χρεών (αν ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. κατορθώσουν να επιβιώσουν όσο χρόνο χρειαστεί) μπορεί να διαρκέσει περίπου δύο… αιώνες. Όμως το “κόκκινο” δάνειο κάποιου πολίτη, οι ανεξόφλητες δόσεις ρύθμισης οφειλών σε φόρο εισοδήματος, ΦΠΑ και ΕΝΦΙΑ μπορεί να τον οδηγήσουν στη ζωή του αστέγου, στην εξαθλίωση, στη φυλακή. Τα δάνεια των κομμάτων μένουν ανεξόφλητα για να τα καλύψουν στο τέλος οι φορολογούμενοι πολίτες – και οι πολίτες, όταν ξεμείνουν από ρευστό και φτάσουν στο σημείο να αδυνατούν να ανταποκριθούν εγκαίρως στις υποχρεώσεις τους, αντιμετωπίζουν τον πέλεκυ του νόμου!»
