Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, που δεν μπόρεσε να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια στους εγκλωβισμένους της Αττικής Οδού, παρά μόνον όταν συνέδραμε την προσπάθεια ο Ελληνικός Στρατός, τα θαλασσώνει και με τους Έλληνες ομογενείς της Ουκρανίας.
Ύστερα από συνεννοήσεις επί συνεννοήσεων, ολιγωρίες και δισταγμούς, το μεσημέρι της Τετάρτης ξεκίνησε ένα κομβόι με 66 ανθρώπους (οι περισσότεροι εκ των οποίων από τη Μαριούπολη), οι οποίοι επιθυμούσαν να ξεφύγουν από τον πολεμικό κίνδυνο των συγκρούσεων μεταξύ Ρώσων και Ουκρανών. Στους 66 αυτούς ανθρώπους δεν υπάρχουν μόνο ομογενείς. Στα μέλη της αποστολής περιλαμβάνονται και δημοσιογράφοι και υπηρεσιακοί παράγοντες. Η αξιοθρήνητη κινητοποίηση του κράτους μας δεν ήταν επαρκής ώστε να περιλάβει όλους τους ομογενείς μας που ήθελαν να έρθουν στην Ελλάδα. Αρκετοί εξ αυτών έχουν μείνει πίσω και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί πότε και εάν θα μπορέσουν να περάσουν τα ελληνικά σύνορα.
Οι Έλληνες πολίτες όσο ενημερώνονται για όλο αυτό το χάος με την απόπειρα απεμπλοκής των αδερφών μας από την πολεμική ζώνη της Ουκρανίας επιβεβαιώνουν ξανά την αίσθηση που έχουν πως το κράτος με όλα μπορεί να ασχοληθεί, εκτός από την ασφάλεια του έθνους, την κοινωνική ειρήνη και την ευημερία.
Κανείς δεν θέλει να φανταστεί τι πρόκειται να συμβεί, αν απαιτηθεί απεμπλοκή μεγάλου αριθμού ομογενών μας από την Ουκρανία ή από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου. Επίσης, αυτού του είδους η αστοχία στην οργάνωση και εκτέλεση της απομάκρυνσης μικρού αριθμού Ελλήνων από την Ουκρανία προκαλεί εύλογα ερωτήματα: Για ποιον λόγο η απομάκρυνση των ομογενών μας που το επιθυμούν γίνεται με τόσο μεγάλη καθυστέρηση και γιατί είναι τόσο περιορισμένης έκτασης; Για ποιον λόγο η κυβέρνηση Μητσοτάκη πρώτα σκέφτηκε να στείλει όπλα στους Ουκρανούς (και να βάλει τη χώρα για τα καλά στο στόχαστρο των Ρώσων) κι έπειτα ασχολήθηκε με την ασφάλεια των Ελλήνων της Ουκρανίας;
Θετικές και αισιόδοξες απαντήσεις σε αυτές τις απορίες, δυστυχώς, δεν υπάρχουν.
