Η «δημοκρατία» έχει διατυπώσει πολλές φορές τη θέση ότι το πιο πολύτιμο «περιουσιακό στοιχείο» του έθνους μας είναι ο υπέροχος λαός μας. Η Ιστορία αποδεικνύει ότι αυτή η άποψη είναι ορθή. Οι Ελληνες είναι η ισχύς του έθνους μας. Αυτός ο τόσο βασανισμένος, ενίοτε ευκολόπιστος και συχνά προδομένος λαός έχει και δύναμη και ψυχικές αντοχές και περίσσευμα ευαισθησίας και αλληλεγγύης.
Η συμφορά που υπέστη η χώρα με το πολύνεκρο δυστύχημα στα Τέμπη ενεργοποίησε ξανά και με μεγάλη ένταση τα αλτρουιστικά και ηρωικά χαρακτηριστικά των Ελλήνων. Δύο λαμπρά παραδείγματα προς μίμηση είναι ο δεκαοκτάχρονος Αγγελος Τσιαμούρας, ο οποίος ταξίδευε στο έκτο βαγόνι του μοιραίου δρομολογίου, και ο εικοσάχρονος Ανδρέας Αλικανιώτης, που επέβαινε στο μοιραίο δεύτερο βαγόνι. Και οι δύο νέοι άνθρωποι δεν δίστασαν δευτερόλεπτο να ρισκάρουν τη ζωή τους για να σώσουν πολλούς συνεπιβάτες τους από βέβαιο θάνατο.
Δεν ήταν λίγοι οι γιατροί και οι νοσηλευτές του Πανεπιστημιακού και του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας, αλλά και σε νοσοκομεία σε Κατερίνη και Θεσσαλονίκη που, ενώ είχαν σχολάσει, γύρισαν εθελοντικά στις θέσεις τους για να δώσουν τις πρώτες βοήθειες στους τραυματίες και τους εγκαυματίες, και για να κάνουν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να δώσουν κουράγιο στους συγγενείς των θυμάτων και των αγνοουμένων.
Επίσης αξιομνημόνευτη είναι η προσφορά χιλιάδων Ελλήνων, που στήθηκαν σε ουρές για να δώσουν αίμα και να αποδείξουν με πράξεις ότι στέκονται στο πλευρό όσων έχουν ανάγκη. Συναυλίες, εκδηλώσεις, ομιλίες και συνεστιάσεις ακυρώθηκαν και σε χρόνο μηδέν δρομολογήθηκαν, χωρίς κρατική παρέμβαση και μέριμνα, διάφορες πράξεις αλληλεγγύης για τις οικογένειες των θυμάτων.
Οι Ελληνες μπορούν να ελπίζουν – στους εαυτούς τους. Αυτός ο λαός, που έχει περάσει από «συμπληγάδες» οι οποίες θα συνέτριβαν άλλα έθνη, επιβιώνει διότι διαθέτει αυτό το σπάνιο μέταλλο, που αντέχει στις δοκιμασίες και λάμπει με την ανθρωπιά και την καλοσύνη του. Αν είχε και την ηγεσία που αξίζει σε Ελληνες, ουδείς και τίποτα θα μπορούσαν να σταθούν εμπόδια στον δρόμο του…
