Με όσα γίνονται στην Ελλάδα οι πολίτες επιβεβαιώνουν εντός τους τη φρικτή υποψία ότι δεν πρόκειται να βρουν το δίκιο τους όταν απευθύνονται εκεί όπου ορίζει ο νόμος: στη Δικαιοσύνη. Τα πρόσφατα επεισόδια στο σίριαλ της συμμετοχής του κόμματος του Ηλία Κασιδιάρη στις εκλογές δείχνουν πόσο κατάφωρη είναι η παραβίαση και του πνεύματος και του γράμματος του Συντάγματος και της κείμενης νομοθεσίας.
Ο παραιτηθείς αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Χρήστος Τζανερίκος, που μέχρι την παραίτησή του ήταν και πρόεδρος του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, του τμήματος, δηλαδή, που θα αποφανθεί για τη συμμετοχή ή μη του κόμματος Κασιδιάρη στις εκλογές, προέβη σε μια φοβερή καταγγελία: σε συνάντηση που είχε με κυβερνητικό στέλεχος του προτάθηκε να υπακούσει στις απαιτήσεις της κυβέρνησης και μετά την αφυπηρέτησή του θα διοριζόταν σε θέση σε ανεξάρτητη Αρχή.
Κι ενώ η καταγγελία προέρχεται από έναν σημαντικό παράγοντα της δικαστικής εξουσίας, η Δικαιοσύνη τηρεί σιγήν ιχθύος και μένει άπραγη. Μέχρι τη στιγμή που συντάσσεται τούτο το άρθρο ουδεμία πρωτοβουλία έχει αναλάβει η ελληνική Δικαιοσύνη για να διαπιστώσει αν κάποιοι παραβιάζουν την ανεξαρτησία της και φαλκιδεύουν το πολίτευμα, και επιδιώκουν να συγκεντρώσουν όλες τις εξουσίες -νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική- και να δημιουργήσουν μια καρικατούρα δημοκρατίας, η οποία θα παραπέμπει σε λατινοαμερικάνικη μπανανία.
Η «δημοκρατία» δημοσιεύει σήμερα πληροφορίες από ρεπορτάζ που δείχνουν ότι θα έπρεπε ήδη να έχει αρχίσει η διερεύνηση των πραγματικών περιστατικών σε αυτή την όζουσα υπόθεση.
Ολα τα παραπάνω αλλά και το σύνολο των εμπειριών του ελληνικού λαού από την τετραετία της διακυβέρνησης της χώρας από το σύστημα του Κυριάκου Μητσοτάκη δείχνουν ότι το κράτος έχει αλωθεί από μια δράκα αδίστακτων ανθρώπων, που αντιμετωπίζουν την Ελλάδα σαν τσιφλίκι τους και το κράτος σαν εργαλείο επίτευξης των ιδιοτελών σκοπών τους.
Κι ενώ η Δικαιοσύνη θα όφειλε και θα μπορούσε να σταματήσει τη δράση αυτής της συνωμοτικής ομάδας, καθεύδει και έχει αναλάβει τον ρόλο του απλού… παρατηρητή.
