Τα νομίσματα έχουν δύο όψεις, και ο τουρισμός στην άλλη όψη του, την ανεπιθύμητη σε κάθε κοινωνία, έχει την υπερβολή. Ο τουρισμός τονώνει οικονομικά την αγορά όποιου τόπου ελκύει το ενδιαφέρον ντόπιων και ξένων. Αυξάνει τις θέσεις εργασίας, μπορεί να λειτουργήσει ως διαφήμιση για κάθε χώρα, αλλά ο υπερτουρισμός μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πολύ δυσάρεστο, σε κανονική μάστιγα.
Γι’ αυτό οι παραλίες της Μαγιόρκα δεν φαντάζουν πλέον τόσο φιλόξενες για τους τουρίστες που συρρέουν κάθε χρόνο στο ισπανικό νησί. Τον τελευταίο καιρό πραγματοποιούνται διάφορες εκδηλώσεις εναντίον του υπερτουρισμού. Οι ντόπιοι διαμαρτύρονται εναντίον των δραματικών αλλαγών που προκαλεί στις ζωές τους ο υπερτουρισμός, καταλαμβάνουν παραλίες, απλώνουν πανό με εχθρικά συνθήματα για τους επισκέπτες, τους οποίους καλούν να φύγουν και να μην ξαναπατήσουν στο νησί τους. Αντίστοιχες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για τον υπερτουρισμό γίνονται και σε πόλεις όπως η Βενετία, αλλά και στην Αθήνα!
Στις περιοχές που λειτουργούν ως παραθεριστικά κέντρα είναι μεν καλή η εισροή συναλλάγματος και η αύξηση του εισοδήματος όσων ασχολούνται με τον τουριστικό κλάδο, αλλά κακή η εκθετική αύξηση του κόστους ενοικίασης ή αγοράς οικίας, ο θόρυβος, η πολιτισμική αλλοίωση που υφίσταται ο τόπος, η έμμεση ώθηση που δέχεται ο πληθυσμός να εγκαταλείψει άλλες παραδοσιακές και παραγωγικές δραστηριότητες και να επικεντρωθεί στην εξυπηρέτηση των ξένων.
Είναι άδικο και ουσιαστικά αντεθνικό να γίνεται ο βίος αβίωτος των γηγενών, ώστε να διευκολύνεται η αύξηση των υπερκερδών όσων ασχολούνται με τον τουρισμό. Οι χώρες υπάρχουν για τους ανθρώπους τους και για λελογισμένο αριθμό επισκεπτών. Δεν είναι άπειρη η χωρικότητά τους και… ελαστικές οι υποδομές τους, ώστε να ξεχειλώνουν ανάλογα με τον αριθμό των τουριστών.
Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι ειδικά εμείς οι Ελληνες θα πρέπει πάντοτε να έχουμε κατά νου ότι το «μηδέν άγαν» και το «μέτρον άριστον» είναι δύο αποφθέγματα τα οποία αποτέλεσαν πυλώνες του πολιτισμού μας. «Ναι», λοιπόν, στον τουρισμό, «όχι» στην υπερβολή του.
