Στο Περιβόλι της Παναγίας δεν έχουν θέση η βία, ο καταναγκασμός, οι έφοδοι της Αστυνομίας, οι επεμβάσεις των ΜΑΤ, τα χημικά και τα δακρυγόνα. Είναι χώρος προσευχής, λατρείας του Θεού, μετάνοιας και περισυλλογής.
Τα παραπάνω είναι αυτονόητα, αλλά στις ημέρες μας, δυστυχώς, τείνουν να καταστούν ζητούμενα. Ο λόγος γίνεται για την επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. που κάποιοι θέλουν να γίνει στη Μονή Εσφιγμένου για να εκδιωχθούν βιαίως τα μέλη της παλιάς αδελφότητας της μονής από τις εγκαταστάσεις της. Ενα από τα ζητήματα που μνημονεύονται εναντίον της μονής είναι πως η παλιά αδελφότητα έχει κηρυχθεί «παράνομη», διότι έχει κόψει δεσμούς με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο πλέον δεν αναγνωρίζει – κι η αναγνώριση ήρθη λόγω των συζητήσεων και των συναντήσεων του Οικουμενικού Πατριάρχη με τους εκπροσώπους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχει ο κίνδυνος η επέμβαση της Αστυνομίας σ’ αυτό τον τόπο να προκαλέσει βαθύ ρήγμα και εντός της μοναστικής κοινότητας του Αγίου Ορους αλλά και στο πλήρωμα της Εκκλησίας. Κάποιοι θα πάρουν το μέρος των μεν και κάποιοι των δε. Και ο διχασμός είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί στην κοινωνία μας. Επιπλέον, αν δοθεί το πράσινο φως στο κράτος να επεμβαίνει ακόμα και στο Αγιον Ορος, τότε θα δημιουργηθεί παράδοση κρατικών παρεμβάσεων εκεί. Μπορεί να μπουν κι άλλες μονές ή πρόσωπα στο στόχαστρο, και το κράτος, με τη γνωστή του ικανότητα να διαβρώνει πρόσωπα και καταστάσεις, να μετατρέψει το Αγιον Ορος σε… παράρτημα κάποιου υπουργείου ή υπηρεσίας.
Οποια κι αν είναι τα θέματα που έχουν προκαλέσει την ένταση, μπορούν να λυθούν εντός του Αγίου Ορους, χωρίς τη χρήση ή την απειλή χρήσης βίας. Η Εκκλησία έχει και τη σοφία και την πείρα και τη δυνατότητα να λύνει ζητήματα δίχως τη συνδρομή του κράτους. Ας μην ξεχνάμε ότι η Εκκλησία έχει ιστορία δύο χιλιετιών, ενώ το νεοελληνικό κράτος δεν έχει συμπληρώσει καν δύο αιώνες ζωής.
