Η αθώωση των δύο κατηγορουμένων για τη δολοφονία του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ είναι ακόμα ένα φιάσκο, από τα πολλά, που φέρει την υπογραφή της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η δολοφονία του γνωστού δημοσιογράφου προκάλεσε αλγεινή εντύπωση στην κοινή γνώμη. Επίσης, επέτεινε την αίσθηση που είναι διάχυτη στους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ενωσης ότι δεν υπάρχει κράτος δικαίου και ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα – όπως μαρτυρούν και οι κατατάξεις της χώρας μας στον Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου που συντάσσεται από την Οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα.
Για τους παραπάνω λόγους, η κυβέρνηση ένιωσε ότι έπρεπε να… μπαλώσει τα πράγματα με μερικές γρήγορες συλλήψεις και να διαφημιστεί έτσι μια (ανύπαρκτη) επιτυχία. Τελικά, το δικαστήριο απεφάνθη ότι οι κατηγορούμενοι δεν δολοφόνησαν τον Γιώργο Καραϊβάζ και ακόμα μία υπόθεση που έχει ως θύμα δημοσιογράφο ή στόχο πολιτικού ή/και επιχειρηματικού ενδιαφέροντος μένει ανεξιχνίαστη.
Υπενθυμίζεται ότι ουδεμία πρόοδος έχει σημειωθεί σε υποθέσεις όπως η μαζική δολοφονία στη Marfin, η δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια και η απόπειρα δολοφονίας του δημοσιογράφου Στέφανου Χίου. Ετι δε, η κυβέρνηση των «αρίστων» δεν έχει εξιχνιάσει ποιοι δίνουν τις εντολές για τα καθημερινά ξεκαθαρίσματα λογαριασμών της ημεδαπής μαφίας.
Η κυβέρνηση επιδεικνύει σταθερή συμπεριφορά στην αντιμετώπιση της παραβατικότητας που έχει τέτοιου είδους χαρακτηριστικά. Θέλει να κερδίσει τη μάχη των εντυπώσεων και κάνει μεγαλεπήβολες δηλώσεις. Αυτές αναπαράγονται σωρηδόν από τα φίλια προς εκείνην ΜΜΕ. Μόλις οι ιθύνοντες διαπιστώσουν ότι κατάκατσε ο κουρνιαχτός της επικαιρότητας, συνεχίζουν να αδιαφορούν για την ουσία, η οποία είναι η αποκάλυψη της αλήθειας, ο εντοπισμός των φυσικών και ηθικών αυτουργών, η σύλληψή τους κατόπιν συγκέντρωσης αδιάσειστων στοιχείων και η παραπομπή τους στη Δικαιοσύνη.
Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τα προαναφερθέντα, η κοινή γνώμη έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όπου και όποτε συγκρούονται με τον νόμο κάποια ισχυρά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα θα επικρατήσουν τα συμφέροντα.
Ο νόμος αφορά τους πολλούς, τους ανίσχυρους, εκείνους που πληρώνουν με την υπερφορολόγησή τους εκείνους που συγκαλύπτουν την αλήθεια.
