Αρνητικό το πρόσημο της επίσκεψης του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Αγκυρα. Παρουσιάστηκε μεν ως ακόμη ένα βήμα προς την επίτευξη «ηρεμίας» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά στην πράξη μόνο οι Τούρκοι βγήκαν κερδισμένοι. Σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία διατηρεί ανοιχτές και ενεργές όλες τις αναθεωρητικές αιτιάσεις και παράνομες διεκδικήσεις της, η Αθήνα εμφανίστηκε πρόθυμη να επενδύσει πολιτικό κεφάλαιο σε μια διαδικασία που παρήγαγε θετικές εντυπώσεις στη διεθνή κοινότητα για τον… Ερντογάν!
Υπέρ της τουρκικής πλευράς λειτούργησε η ουσιαστική ανανέωση της Διακήρυξης των Αθηνών. Η Αγκυρα απέκτησε το προφίλ του συνομιλητή που επιδιώκει την αποκλιμάκωση, χωρίς να έχει αναθεωρήσει κάποια από τις πάγιες θέσεις της. Το casus belli παραμένει σε ισχύ, το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» συνεχίζει να καθοδηγεί τη στρατηγική της Τουρκίας και το τουρκολιβυκό μνημόνιο εξακολουθεί να παράγει τετελεσμένα. Την ίδια στιγμή, η διπλωματία της γείτονος κεφαλαιοποιεί την τάχα βελτίωση του κλίματος για να διεκδικεί ρόλο και συμμετοχή σε ευρωπαϊκά προγράμματα άμυνας, αξιοποιώντας την εικόνα της «υπεύθυνης δύναμης» στην περιοχή.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η δημόσια αναφορά του Ταγίπ Ερντογάν σε «αλληλένδετα προβλήματα» στο Αιγαίο. Η θέση αυτή παραπέμπει στη γνωστή τουρκική επιδίωξη για διεύρυνση της ατζέντας πέρα από τη μία και μόνη διαφορά που αναγνωρίζει η Ελλάδα, δηλαδή την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Η χρήση από τον Ερντογάν του όρου «τουρκική» για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης επιβεβαιώνει ότι η Αγκυρα δεν εγκαταλείπει την τακτική εργαλειοποίησης θεμάτων που η ίδια επινοεί, ακόμη και σε περιόδους υποτιθέμενης ύφεσης.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης όφειλε να καταστήσει σαφές ότι η ομαλοποίηση δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς απτές κινήσεις αναθεώρησης από την Τουρκία. Η καλή διάθεση και οι χαμηλοί τόνοι δεν αρκούν, όταν η άλλη πλευρά διατηρεί ανέπαφο το σύνολο των παράνομων και εξωφρενικών διεκδικήσεών της. Η διπλωματία απαιτεί διάλογο, αλλά προϋποθέτει και ισορροπία κόστους και οφέλους. Οταν η μία πλευρά προσφέρει πολιτική νομιμοποίηση και η άλλη δεν μετακινείται ούτε κατ’ ελάχιστον από τις πάγιες θέσεις της, το αποτέλεσμα είναι αρνητικό για τα συμφέροντα της χώρας.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για λόγους που μόνο ο ίδιος γνωρίζει, συμπεριφέρεται σαν διαφημιστής των «καλών» προθέσεων της Τουρκίας.
