ΑΥΡΙΟ, λοιπόν, είναι η πιο «μεγάλη μέρα του πολέμου», η πιο κρίσιμη στιγμή της διαπραγμάτευσης! Η κυβέρνηση αφήνει να διαρρεύσει ότι εάν στο Eurogroup υπάρξει θετική δήλωση των δανειστών για τις εξελίξεις και ο Ντράγκι (ΕΚΤ) ανοίξει τους κρουνούς της χρηματοδότησης, έχει καλώς…
TO ΚΛΙΜΑ πάντως (από την περασμένη Τετάρτη) έχει αλλάξει, όπως θα έχετε καταλάβει! Μέσα σε μια πυκνή ομίχλη αντιφάσεων και αντικρουόμενων πληροφοριών για επικείμενη συμφωνία!
ΜΕ ΤΟ ΦΤΩΧΟ μου το μυαλό σκέφτομαι πως όλον αυτόν τον καιρό των ατέρμονων συζητήσεων με τους… θεσμούς θα έπρεπε όσοι διαθέτουν ακόμα κουκούτσι μυαλό να έχουν καταλάβει απολύτως τι «παίζεται».
ΑΣ ΤΟ ΔΟΥΜΕ το ζήτημα (εν συντομία) από την αρχή! Τι ισχυρίζονται οι υπέρμαχοι των Μνημονίων (του παρελθόντος και του μέλλοντος), με δεδομένο ότι τα δάνεια πηγαίνουν εξ ολοκλήρου στην αποπληρωμή των υποχρεώσεων της Ελλάδας και όχι στην πραγματική οικονομία;
«ΝΑ ΤΑ ΒΡΟΥΜΕ», λένε, «να υπογράψουμε, να πάρουμε τα λεφτά για να μπορούμε να καταβάλλουμε μισθούς (του Δημοσίου) και συντάξεις» (και να πάψουμε να τρώμε τα σωθικά μας για να επιβιώσουμε).
ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ τρελή η άποψή τους σε σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα με το «σάρωμα» των αποθεματικών των δήμων, των φορέων και των οργανισμών. Αλλά τι θα γίνει αύριο; Θα υπάρχει ζωή (και τι… είδους) γι’ αυτό το κράτος που μετέτρεψαν -με… μαεστρία είναι η αλήθεια- σε «αποικία χρέους» οι παγκόσμιοι «οικονομικοί δολοφόνοι»;
ΔΕΝ ΘΑ ξαναμπούμε στον ίδιο φαύλο κύκλο, που (μαθηματικά) οδηγεί μια χώρα στα βράχια; Βάζουν, ας πούμε, οι επιπόλαιοι ΣΥΡΙΖΑίοι λοιπόν τις υπογραφές τους φαρδιές πλατιές στο «νέο μεσοπρόθεσμο» (μέχρι το 2016, 2017, 2018 π.χ.). Παίρνουμε το νέο «πακέτο»! Διογκώνεται κι άλλο το χρέος, που ήδη βρίσκεται στο 180,2 του ΑΕΠ! Και μετά; Και μετά;
ΔΕΝ είναι βιώσιμο το… ρημάδι, τι να κάνουμε! Χρειάζεται οπωσδήποτε ένα σχετικό «κούρεμα» και μια επιμήκυνση (στην αποπληρωμή) 50-60 ετών με πολύ χαμηλά επιτόκια! Δεν υπάρχει κανένας άλλος δρόμος.
ΔΗΛΩΣΕ ο Αδωνις σε ραδιοφωνική εκπομπή: «Ο κ. Κουρουμπλής είναι ο μόνος που δεν με έχει κατηγορήσει για συνεργασία με φαρμακευτικές εταιρείες» (κάτι τέτοιο εννοούσε, τέλος πάντων). «Μην ανοίξω το στόμα μου…» (Αλλά δεν το… άνοιξε!!!)
ΔΙΑΦΩΝΩ με όσους «χτυπιούνται» (με αφορμή το πιο φριχτό έγκλημα στα χρονικά με την Αννυ) ότι θα ήταν πολύ χρήσιμη αυτήν τη στιγμή η θανατική ποινή! Λύτρωση, μου φαίνεται, γι’ αυτόν τον πατέρα κτήνος! Διευκόλυνση! Θα προτιμούσα να σαπίσει (και να πεθάνει) σε ένα κλουβί 2X2, σε απάνθρωπες συνθήκες κράτησης.
Χ.
