Ο ιεροφάντης του νεωτερικού ελληνισμού Νίκος Αλέφαντος αποφάνθηκε για Βαρουφάκη, Τρέμη, Ευαγγελάτο, Mega και δραχμή
Δεν είναι απλός κόουτς. Είναι ένας πολυχρηστικός δημοσιολόγος, που (όπως λέει το απόφθεγμα) αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να τον έχουμε εφεύρει. Ο Νίκος Αλέφαντος είναι, δυστυχώς, αποκλεισμένος από το ελληνικό ποδόσφαιρο ως προπονητής! Σαν να λέμε ότι απαγορεύτηκε η είσοδος των ψαριών στη θάλασσα. Ευτυχώς, ως σχολιαστής των κοινών έχει ακόμα στασίδι. Θα τον συναντήσετε κάθε Δευτέρα και Παρασκευή στις 17.00 στο ΑΡΤ, στην εκπομπή του Γιάννη Καρατζαφέρη «Δοκάρι και μέσα». Στην τελευταία εκπομπή, όπως συνήθως, έδωσε ρέστα. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι δεν ήξερες σε τι νόμισμα έδινε τα ρέστα. Ευρώ ή δραχμή; Και είπεν ο μύστης του ποδοσφαίρου και της πολιτικής για την εμφάνιση του Βαρουφάκη στον Χατζηνικολάου, την Τρέμη, το Mega και τις κόκκινες γραμμές: «Χατζηνικολάου, τι τον βγάζεις τον Βαρουφάκη; Πες του Βαρουφάκη, ρε. Ασ’ το παραμύθι. Τι να τον βγάλεις; Ο Βαρουφάκης ξέρεις τι κάνει; Παίζει 40% για την πάρτη του και 60% για το κόμμα. Να βγει, να μιλήσει, να κάνει, ότι ξέρει εγγλέζικα… Ρε Βαρουφάκη, κόκκινες γραμμές δεν περνάνε σ’ αυτούς. Εχετε λεφτά; Εχετε λεφτά;»
Η φουκαριάρα
«Πες του τα, ρε Χατζηνικολάου. Θες κάθε βδομάδα να καλέσεις άλλονε, ωραία, ο κόσμος, έτσι. Εχθές πλακώθηκε εκεί στην εκπομπή που ‘βλεπα, με την Τρέμη. Πέταξε μια κουβέντα ο Ευαγγελάτος. Η Τρέμη είναι ναός, ρε, μέσα στο Mega! Την Τρέμη να προσβάλλετε έτσι; Ασε. Και κάθισε έτσι η φουκαριάρα, το κλείσανε. Τι είναι αυτό; Τι είναι Ευαγγελάτο; Ναός είναι η Τρέμη. Αλλά κι εσύ φταις, Τρέμη. Κάτσε με τον Πρετεντέρη! Κάθισες έτσι μετά. Κοτούλα… Δεν μίλαγες… Εχεις δίκιο, όμως, Τρέμη μου. Είσαι και μεγάλη δημοσιογράφος, ωραία, σωστή, είσαι ναός. Ο άλλος, όμως, σου ήρθε φιλοξενούμενος. Εγώ έπρεπε να είμαι εκεί διευθυντής. Κατευθείαν όπως είσαι. Τι σου χρωστάμε, Ευαγγελάτο; Τη στεναχώρησες; Τι σου χρωστάμε; Πάρ’ τα, μην ξανάρθεις! Σοβαρά μιλάς; Δικαιοσύνη εδώ υπάρχει. Πας στην Τρέμη τώρα που είναι ναός, είναι και γυναίκα και κάθισε η φουκαριάρα έτσι. Πέρασε η ώρα, οδηγούσε την κούρσα. Να δεις ένα θέαμα να στεναχωρηθείς. […] Λοιπόν, πηγαίνετε πάνω. Πας απάνω. Καλημέρα. Ασ’ τε, ρε, τις κόκκινες γραμμές. Κεσκεσέ κόκκινες γραμμές; Τα ‘παμε. Κόκκινες γραμμές άμα έχεις, τελειώσαμε. Πες, πάμε δραχμή».
Αλήθειες μεγάλες, φίλε αναγνώστα…
Παναγιώτης Λιάκος
