Ακούς Βαρουφάκη κι αναρωτιέσαι: Πόσες τηγανίτες μπορείς να καταναλώσεις από τώρα ως την Αποκάλυψη; Πόσους τόνους χυμούς ντομάτας να αγοράσεις;
Θα υπέκλεπταν, λέει, ο υπουργός κι ο χάκερ τα ΑΦΜ και θα σου έστελναν κωδικούς για ένα παράλληλο τραπεζικό σύστημα εκτός τρόικας και φέξε μου και γλίστρησα. Ακούς που τα έλεγε ο Βαρουφάκης στους ξένους συνομιλητές του και δεν τα πολυκαταλαβαίνεις, ακόμα κι αν στα κάνουνε δίφραγκα. Αντί να ασχολούνται στα υπουργεία με κομπαρσιλίκια, δεν στέλνουν καλύτερα κάναν κωδικό να κατεβάσουμε καμιά ταινία διότι τα σινεμάδια φτάσανε τα 7 ευρώ;
Βάλε κι ένα νεράκι, βάλε και (αν έχεις γενέθλια ή γιορτή ή κάτι τέτοιο επετειακό) μια γρανίτα, έναν κουβά ποπ κορν, και το κόστος για τον καθένα φτάνει το 15ευρο. Δεν βγαίνεις, φίλε μου. Και μόνος σου να είσαι, πρέπει να βρεις χορηγό για να παρακολουθήσεις κάναν Σβαρτσενέγκερ, να πάνε τα φαρμάκια κάτω και οι σκέψεις πέρα. Ασε που αυτά τα πολιτικά τρικ σε κάνουν να νιώθεις σαν μελλοντικός… ναυαγός. Με τέτοιους καπεταναίους στο πηδάλιο της οικονομίας το τράκο είναι αναπόφευκτον, το παγόβουνο ψάχνουμε.
Ντεμέκ
Το καλό της υπόθεσης είναι ότι τόσο εξωφρενικές συνθήκες και ακραία διλήμματα που γεννοβολά η επικαιρότητα σε υποχρεώνουν να σκεφτείς ξανά τις προτεραιότητες στη ζωή σου. Τι είναι απαραίτητο; Αναψυκτικό ή μαλακτικό για τα μαλλιά; Καφέ ή μακαρόνια; Κι αν είναι μακαρόνια, πόσα πακέτα για παστίτσιο να πάρεις; Σκόνη πλυντηρίου, ποτά, χυμούς, ανταλλακτικά για ξυραφάκια, κονσέρβες, αλεύρια κι άλλα ποτά, χικ, στην υγειά μας! Κι όσο βλέπεις τα πρόσωπα των πολιτικών με την ντεμέκ αυτοπεποίθηση, την κούφια αγωνιστικότητα, και ακούς τις διαβεβαιώσεις τους ότι όλα είναι υπό έλεγχο, σου έρχεται -ως πανικόβλητος καταναλωτής που είσαι- να αγοράσεις ένα αντίσκηνο και να το εγκαταστήσεις μέσα στο σούπερ μάρκετ και να αρνείσαι πεισματικά να φύγεις στο κλείσιμο· αφού μυαλό για ποιοτική, βαθιά, γαλήνια σκέψη δεν σου έμεινε με όλο αυτό το συμπούρμπουλο που γίνεται. Μια κατανάλωση έχεις κι εσύ για παυσίλυπον.
Η καρδιά σου μετανάστευσε στην κοιλιά, το μυαλό στο πορτοφόλι κι η ψυχή στο καροτσάκι του σούπερ μάρκετ – οπότε η διατήρηση αυτού του status quo έχει λάβει υπαρξιακές διαστάσεις…
Παναγιώτης Λιάκος
