Τα φαινόμενα είναι ίδια. Αλλάζουν σε ένταση και χρόνο εκδηλώσεως αλλά η ουσία τους παραμένει απαράλλαχτη!
Στις 30 Ιουλίου 2014, πριν από ακριβώς έναν χρόνο, στην παρούσα στήλη, υπό τον ίδιο τίτλο*, γράφονταν τα ακόλουθα: «Ο κ. Γεωργιάδης υπάρχει μέσα από τα ΜΜΕ. Δίχως την προβολή τους νιώθει σαν απουσία! Κοντεύει να λησμονήσει κι ο ίδιος πώς ήταν να ζει κανονικά… […] Η Αυτού Υστερικότης πρέπει να έχει κλωνοποιηθεί και έτσι να βρίσκεται σε θέση να ικανοποιεί ταυτοχρόνως κανάλια, ραδιόφωνα, περιοδικά, εφημερίδες, twitter, facebook και δεν συμμαζεύεται.
Πρέπει να υπάρχουν στρατιές κυβερνοοργανισμών σαν τη βουβουζέλα του Μνημονίου (όπως έχει χαρακτηριστεί από τη γειτονική στήλη “Μπα?”) και να έχουν ξαμοληθεί σαν επιδημία σε οτιδήποτε μπορεί να έχει έστω έναν ακροατή, αναγνώστη, τηλεθεατή.
Από εκεί εκτοξεύουν τσιρίδες προς πάσα κατεύθυνση με στόχο την πρόκληση αισθήματος απορίας και έκπληξης: “Μα είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοιος άνθρωπος; Κι αν υπάρχει, είναι δυνατόν να τον ψηφίζουν; Κι αν τον ψηφίζουν να γίνεται υπουργός; Κι αν γίνεται υπουργός να τον καλούν στα ΜΜΕ να λέει τέτοια;”»
Σούμπιτος!
Φυσικά ίσχυαν και ισχύουν μέχρι κεραίας τα προαναφερθέντα. Ωστόσο, πλέον, ο Αδωνις δεν βρίσκεται μονάχος του πάνω στο δελαπατρίδειο καφάσι, όπου ανεβαίνουν οι παθιασμένοι με τη μιντιακή προβολή.
Ο Γιάνης ο Βαρουφάκης με το ένα ν είναι εφάμιλλος του Αδώνιδος στο κυνήγι δημοσιότητος. Ο άνθρωπος αυτός, καθώς φαίνεται, εκπομπή γύρευε για να κάνει το ψώνιο του και ήρθαν έτσι τα πράγματα και πήρε ολόκληρο υπουργείο. Μαζί του πήρε και μια άγκυρα και ολόκληρη την ελληνική οικονομία αγκαλιά και βουρ στον βυθό!
Δεν πρόκειται να εγκαταλείψει στιγμή το σαφάρι δημοσιότητας. Αν χρειαστεί, θα μιλήσει για την αείμνηστη μητέρα του με όρους Ζεράρ ντε Βιλιέ (ακροδεξιά τρομοκρατική οργάνωση και δεν συμμαζεύεται), για χάκινγκ σε υπουργεία, για τη συνέχεια της σειράς «X-Files», για τη νίκη του ΠΑΟ επί της Μπριζ και τις 14 διαστάσεις που θα ανακαλυφθούν από την επιστημονική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ που αποφασίζει τον ΦΠΑ για τα αλατισμένα σουβλάκια.
Καλή σταδιοδρομία να του ευχηθούμε του ανθρώπου και περαστικά.
Παναγιώτης Λιάκος
