Ημέρες μεγαλείου ξανάρχονται. Στη φωτό, ο Γκόλουμ υπογράφει ντάνες από τα βιβλία και είναι έτοιμος να το επαναλάβει!
Κάπου βαθιά στη φινλανδική ενδοχώρα, μια συστάδα από πανύψηλες σημύδες αναριγεί. Οι πολύ παρατηρητικοί φυσιολάτρες μπορούν να διακρίνουν ένα απειροελάχιστο «χλόμιασμα» του χρώματος των κορμών των δέντρων. Ταυτόχρονα, ο απόκοσμα παγωμένος άνεμος του Αρκτικού Κύκλου σιγοψιθυρίζει -χρησιμοποιώντας σαν χείλη τα φύλλα των μεγαλύτερων κλαδιών- μοιρολόγια για την αναπόφευκτη κοπή.
Το μινόρε του αέρα στάζει θλίψη στις καρδιές των σκίουρων, ενώ ακόμα κι οι άχρι πρότινος άκαρδες μελίγκρες ενώνονται σε κύκλο, για μια χορευτική περιδίνηση στον θρήνο της απώλειας. Γιατί όλα τούτα; Τολμάτε και ρωτάτε, ενώ το μάθανε ακόμα και οι ρέγκες του βόρειου Ατλαντικού; Εχετε απορία την ίδια στιγμή που τούτο το μοιραίο άγγελμα σκοτώνει τη χαρά των αλκών που ζευγαρώνουν στον Καναδά και υποχρεώνει τους άγριους σολομούς της Αλάσκας να πάψουν να παλεύουν κόντρα στη ροή των ποταμών;
Λέμινγκς
Ναι. Βγάζει βιβλίο ο Σημίτης και τα λέμινγκς, αυτά τα παράξενα τρωκτικά με τον αυτοκτονικό ιδεασμό, τερμάτισαν τις σκέψεις του εθελούσιου θανάτου κι έκαναν μια συνδρομή στις πριβέ αίθουσες του θρυλικού καζίνο του Μπάντεν Μπάντεν, αποφασισμένα όλα τους να παίξουν στο σεμέν ντε φερ τα ρέστα του Βαρουφάκη – όσα, δηλαδή, του απέμειναν για να φτιάξει το τρέιλερ για την ταινία «1.101» (που μάλλον θα μοιάζει με τη «Μεγάλη Απόφραξη»). Τα λέμινγκς θα ζήσουν, οι μελίγκρες θα χορέψουν, τα δέντρα θα κοπούν, θα γίνει ο χαρτοπολτός, θα τυπωθεί το βιβλίο, θα κυκλοφορήσει, θα συζητηθεί. Και; Τι θα απομείνει απ’ αυτό;
Ο Πρετεντέρης ακόμα θα ταλαιπωρείται από καούρες, λόγω των καφέδων που έπινε με τις τσανάκες στο Μαξίμου παρέα με τον κυρ Κώστα, και ο Τσουκάτος ακόμα θα κάνει φυσιοθεραπείες. Επαθε τενοντίτιδα ο καημένος. Ξέρετε τι «μανίκι» είναι να κουβαλάς βαλιτσάρα με μετρητά της Siemens στην ΠΑΣΟΚάρα;
Το βιβλίο του αλησμόνητου θα τιτλοφορείται «Δρόμοι Ζωής» και θα είναι αυτοβιογραφικό. Θα μας κερνά μνήμες από την εποχή που πρωτοείδε τον ήλιο στα Νησιά Γκαλαπάγκος…
Παναγιώτης Λιάκος
