Να ζει κανείς ή να μη ζει; Δεν τα φάγανε μαζί εποχούμενοι, πεζοί και πιάσανε τον ΣαρκοζίΣτου Παρισιού τα δυο στενά πλακώσανε τα θαλασσιά. Συνελήφθη, λένε, ο Νικολά Σαρκοζί, ολόκληρος πρώην πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, επειδή κατηγορείται ότι τα τσάκωνε από τον συχωρεμένο τον Καντάφι για να κάνει προεκλογική εκστρατεία το 2007. Ιδού κάτι που δεν έχουμε δει στην Ελλάδα – και όσο δεν το βλέπουμε τόσο θα απομακρύνεται η μόνη σίγουρα καλή λύση για το συλλογικό πρόβλημα.
Στην Ελλάδα οι πρώην πρόεδροι και πρωθυπουργοί (ακόμα και οι υπουργοί, υφυπουργοί και βουλευτές) φαντάζουν κάπως σαν το ιερατείο της Ατλαντίδος: Απρόσβλητο από τα άγχη και τα βάσανα των κοινών θνητών. Απροσπέλαστο από την ισχύ των νόμων και των κανόνων που διέπουν και συνέχουν την κοινωνία.
Οι πρωθυπουργοί θεωρούνται τόσο αυτονόητα ανώτεροι από τους άλλους, ώστε δεν καλούνται καν από τους ανακριτές και τους εισαγγελείς για διευκρινίσεις για καραμπινάτα σκάνδαλα τα οποία έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας τους!
Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες και τα αποτελέσματά τους μόνο θλίψη προκαλούν σε όσους Ελληνες μπαίνουν στο κόπο να τις κάνουν. Στη Γαλλία πέρασαν στον Σαρκοζί (έστω για τα μάτια του κόσμου) «βραχιόλια» για παράνομη χρηματοδότηση και εδώ έχουμε Τσουκάτους και Μαντέληδες να ομολογούν ότι τα μάγκωναν από τη Siemens, και η ζωή συνεχίζεται ωραία, άνετη και αμέριμνη για τον Κώστα Σημίτη, που ήταν ο πολιτικός προϊστάμενός τους.
Οι αφελείς αλλά και οι ψαγμένοι αναρωτιούνται: Είναι δυνατόν να συμβαίνουν τόσα τέρατα σε μια κυβερνητική περίοδο και ο θεωρητικά (ίσως και ουσιαστικά) ευφυέστερος όλων να μην το γνωρίζει; Και, αν δεν τα γνώριζε, γιατί δεν απολογείται στον ελληνικό λαό για τις επιλογές του; Μπορεί να μπαίνει ολόκληρο εκατομμύριο μάρκα της Siemens στα ταμεία ενός κόμματος και να μη βρίσκεται ένας τρόπος από τη Δικαιοσύνη για να φωτίσει όλες τις πτυχές, και να μην αποδίδει τις ευθύνες του σκανδάλου στα πρόσωπα που ευθύνονται;
Μόνο ένα πράγμα, τελικά, δεν έχουμε κάνει στην Ελλάδα: Το σωστό. Αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει τώρα και στη Γαλλία.
Παναγιώτης Λιάκος
