Πολλά τα φάλτσα στην Ελλάδα, αλλά υπάρχουν και θεσμοί που σχεδιάστηκαν για να παράγουν μελωδίες και τα καταφέρνουν έξοχαΕίχα την αγαθή τύχη να παρακολουθήσω την όπερα «Λουτσία ντι Λαμμερμούρ» του Γκαετάνο Ντονιτσέτι, που ανέβασε η Εθνική Λυρική Σκηνή. Το επίπεδο της ευρηματικής σκηνοθεσίας, της διαμόρφωσης των σκηνικών, των κοστουμιών, της απόδοσης του τύπου και της ουσίας του έργου ήταν ασυναγώνιστο, αντάξιο των προσδοκιών που έχουν οι φίλοι της ΕΛΣ για τα έργα και τους συντελεστές που επιλέγει.
Και το σημαντικότερο: το καλλιτεχνικό επίπεδο των λυρικών πρωταγωνιστών δύσκολα μπορεί να βρει ταίρι τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Η υψίφωνος Χριστίνα Πουλίτση ήταν μια Λουτσία που συγκλόνισε με το εύρος των φωνητικών δυνατοτήτων της και την απόδοση του ρόλου – ειδικά στη σκηνή όπου η ερωτευμένη και απελπισμένη πρωταγωνίστρια χάνει τα λογικά της. Ο τενόρος Γιάννης Χριστόπουλος ακολούθησε τη δική του πεπατημένη. Ελαμψε! Ηταν ένας Εντγκάρντο πέραν πάσης περιγραφής. Η ποιότητα της φωνής, η πείρα και το μέτρο, το εμφανέστατο υποκριτικό έρμα στην απόδοση του χαρακτήρα και η ταύτισή του με τον ρόλο -ακόμα και στον ιεροπρεπή και ανάλαφρο τρόπο της κίνησής του- υποχρέωσαν το κοινό σε παρατεταμένα χειροκροτήματα.
Ηταν μια μεγάλη -από καλλιτεχνικής άποψης- βραδιά και για τον βαθύφωνο Τάσο Αποστόλου, που υποδύθηκε επιβλητικά τον καλβινιστή πάστορα Ραϊμόντο και για τον βαρύτονο Κύρο Πατσαλίδη, που ανέλαβε τον ρόλο του Ενρίκο, του διαβολικού αδελφού της Λουτσία.
Η Εθνική Λυρική Σκηνή είναι μια ζώσα και απαστράπτουσα απόδειξη των δυνατοτήτων της χώρας και των πολιτών της. Μπορεί να ενσωματώσει τρόπους, μεθόδους και έργα από το εξωτερικό, και να τα μετασχηματίσει δημιουργικά, προσφέροντας Τέχνη και Παιδεία συνάμα.
Ιδού ένας θεσμός που πείθει όχι για τα καταστατικά και τις άκαμπτες γραφειοκρατικές δομές του, αλλά για το παραγόμενο έργο του. Στα συν της παράστασης και ο χώρος. Η αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος» στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, αναμφίβολα, είναι μια από τις καλύτερες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Αξίζει να δείτε την παράσταση. Συνεχίζεται έως τις 28 Μαρτίου.
Παναγιώτης Λιάκος
