Πρυτάνεις και καθηγητές πληρώνονται από τον λαό μέσω φορολογίας. Οι λαθρέμποροι πάλι από τον λαό, που αγοράζει λαθραία τσιγάρα…Στις δύο φωτογραφίες βλέπουμε την κατάσταση που επικρατεί στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ), στην οδό Πατησίων των Αθηνών. Η μία φωτογραφία, όπου ο Ασιάτης μικροπωλητής εκθέτει την πραμάτεια του εκτός του φράχτη του πανεπιστημίου, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα μας στις 08/08/2016. Στο άρθρο της η «δημοκρατία» έγραφε: «Προστατευμένοι από το πανεπιστημιακό άσυλο, μετανάστες στέκονται πίσω από τα κάγκελα, εντός των ορίων του πανεπιστημίου, και απλώνουν την πραμάτεια τους στο πεζοδρόμιο, με τη βεβαιότητα ότι κανένας αστυνομικός έλεγχος δεν μπορεί να τους αγγίξει».
Η δεύτερη φωτογραφία δείχνει Ασιάτη πωλητή λαθραίων τσιγάρων να πουλάει την πραμάτεια του σε περαστικούς, πίσω από τα κάγκελα της πύλης του Οικονομικού Πανεπιστημίου. Προφανώς ήταν ημέρα που δεν λειτουργούσε το πανεπιστήμιο, διότι τις ημέρες λειτουργίας του το λαθρεμπόριο τσιγάρων γίνεται μπροστά στα μάτια όλων, εντός του πανεπιστημίου. Μάλιστα, πάντοτε υπάρχει και… βάρδια Ασιάτη «επόπτη» του λαθρεμπορίου, που πουλάει τσαμπουκά, προπηλακίζει και απειλεί όποιον «περίεργο» πλησιάσει στο σημείο και δεν προτίθεται να αγοράσει τσιγάρα. Αυτό είναι το πανεπιστημιακό άσυλο.
Και ο ελληνικός λαός πληρώνει από το υστέρημά του φορολογία για τον μισθό του πρύτανη και του καθηγητικού προσωπικού, που δεν έχουν εξεγερθεί για αυτή την απερίγραπτη ύβρι. Αναρωτιέται κάποιος πώς μπορούν οι φοιτητές που νοιάζονται και όσοι από το καθηγητικό προσωπικό έχουν απομείνει να διαθέτουν ενδιαφέρον για το αντικείμενό τους να κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια, όταν έρχονται τόσο συχνά σε επαφή με το άγος τούτο…
Ο χώρος της Αθηνάς έχει γίνει εστία μολύνσεως από τη βία, τη μισαλλοδοξία, το έγκλημα, τις ντόπιες και ξένες μαφίες που στρέφουν τη δύναμη των πολιτών εναντίον τους. Η πατρίδα, όντως, βρίσκεται υπό κατοχή και οι κυβερνήσεις, πράγματι, λειτουργούν σαν άρτια οργανωμένες ανθελληνικές δυνάμεις εναντίον του έθνους και του λαού.
Αν για όλα αυτά τα φριχτά αίσχη, τα οποία προσπαθούν ορισμένοι να μας κάνουν να τα συνηθίσουμε, δεν κολαστούν με ανάλογης έντασης τιμωρία, δεν θα μείνει λίθος επί λίθου σε ό,τι αποκαλούσαμε κάποτε Ελλάδα.
Παναγιώτης Λιάκος
