➥ Όλοι αυτοί που βανδάλισαν τον σταθμό του μετρό στην Ακρόπολη δεν γνώριζαν αν τα ανάγλυφα και τα αγάλματα τα οποία μπογιάτιζαν με σπρέι ήταν αντίγραφα ή πρωτότυπα. Ποσώς τους ενδιέφερε.
➥ Σε κάθε πολιτισμένο άνθρωπο προκύπτει εύλογα η απορία πώς πάει κάποιου η καρδιά και το χέρι να μολύνει με ασχήμια καλαίσθητα δημιουργήματα. Τι σκέφτονταν οι αυτουργοί, τι έβλεπαν την ώρα των καταστροφών;
➥ Το μόνο που βρισκόταν στο οπτικό πεδίο τους και κυριαρχούσε στην αφελληνισμένη συνείδησή τους ήταν το «έργο». Αυτό το «έργο» δεν το φέρουν σε πέρας μόνο οι μπαχαλάκηδες, αλλά και ομοϊδεάτες τους, όπως οι «μαχητές» του Ισλαμικού Κράτους, οι βάνδαλοι όπου γης, οι εκπρόσωποι κάθε βαρβαρότητας.
➥ Το ωραίο, το συμμετρικό, το αγαθό, ό,τι εκπροσωπεί την αρμονία, το μέτρο και τον νόμο βρίσκεται απέναντί τους – γι’ αυτό υπάρχουν, άλλωστε, για να γνωρίζουμε ποιος είναι ποιος και τι υπερασπίζεται έκαστος.
➥ Οι μπογιατζήδες των αγαλμάτων είναι ξενιστές της σκιάς. Το σκοτάδι προσπαθούν να επιβάλουν, μεταμφιέζοντάς το με λεκτικές επενδύσεις και κλισέ «απελευθέρωσης» και «ρήξης» και «αγώνα» και άλλα ηχηρά παρόμοια.
➥ Ο ισχυρότερος σύμμαχος όλων αυτών είναι η ανοχή μας. Η ανοχή αυτή εκδηλώνεται ως ατιμωρησία. Συνήθως παρακολουθούμε το σκηνικό όπου ομάδες αποκτηνωμένων ανθρώπων καταστρέφουν ιδιωτική ή δημόσια περιουσία κι ύστερα αποχωρούν ανενόχλητες από τον τόπο του εγκλήματος, ενώ τα ΜΜΕ, που ακολουθούν τα ίχνη του «αίματος», ξεπλένουν με λόγια τα ανομήματά τους, μιλώντας για «αντιεξουσιαστές».
➥ Ποιος, άραγε, έχει πληρώσει -κυριολεκτικά και μεταφορικά- για όλα όσα έχει πράξει; Για τους εμπρησμούς, τους φόνους, τους ξυλοδαρμούς, τις βεβηλώσεις εκκλησιών, τη διασπορά της ασχήμιας και την τυραννία της βίας;
➥ Αν δεν αρχίσουν να πληρώνουν (και με μετρητά, ασφαλώς) για όλα τα παραπάνω, θα συνεχίσουν να καταστρέφουν και να ασχημαίνουν το αστικό τοπίο με τα σπασίματα και τα γκράφιτι, μέχρι όλα τριγύρω να θυμίζουν κάτι ανάμεσα σε νεκροταφείο και χωματερή.
π
