➥ Από υπάλληλος καταστήματος, ηθοποιός παντομίμας. Αυτή είναι μία από τις «μεταμορφώσεις» που προκαλεί σε δεκάδες χιλιάδες συνανθρώπους μας η επιβολή του θεσμού «click away».
➥ Ο πελάτης πίσω από τη βιτρίνα του μαγαζιού με τα σκεύη μαγειρικής δείχνει στον υπάλληλο το κατσαρόλι της αρεσκείας του και ο υπάλληλος προσπαθεί να συνεννοηθεί με χειρονομίες.
➥ Αν ξεχάσεις ότι τα… λούζεσαι όλα τούτα και το δεις ολίγον τουρίστας ή θεατής παράστασης, μπορεί και να το διασκεδάσεις λιγουλάκι. Οταν θυμηθείς ότι έτσι έγινε η ζωή σου, όπως έγινε και στον πελάτη και στον υπάλληλο, φουρκίζεσαι και σκέφτεσαι: μητσοτακικός φιλελευθερισμός. Αδειες κυκλοφορίας και ουρές παντού – τύφλα να ’χει το συχωρεμένο το σοβιέτο…
➥ Μια ωραία καταγραφή, αλλά και αξιολόγηση του ανυπέρβλητου μπάχαλου που αποτελεί τη νέα καθημερινότητά μας, και αποκαλείται «επιστροφή στην κανονικότητα», «click away» και «προσεκτικό άνοιγμα της αγοράς», φέρει την υπογραφή της Ελένης Παπαδοπούλου, αρθρογράφου της «δημοκρατίας».
➥ Εγραψε η κυρία Παπαδοπούλου στο facebook:
➥»Θέλεις να πας εκκλησία; Αν πας σε μικρή εκκλησία, μέχρι 25 άτομα μπαίνουν, αν πας σε μεγάλη, 50. Θέλεις ρεβεγιόν, όχι πάνω από 2 οικογένειες και 9 άτομα, στις 10 τέλος η κυκλοφορία, αν θέλεις να μείνεις το βράδυ, μπορείς να φύγεις στις 5 το πρωί. Θα στείλεις sms; Το 6 για ρεβεγιόν, το 2 για τα κλικ αγουέι.
➥»Θέλεις να μείνεις σε ξενοδοχείο; Θα φας στο δωμάτιο. Θέλεις να μετακινηθείς σε άλλο νομό; Δεν μπορείς, μόνο αν εργάζεσαι αλλού και πας να δεις την οικογένειά σου.
➥»Βιβλιοπωλεία, κομμωτήρια, μανικιούρ ανοιχτά. Τα άλλα κλικ τέτοιο. Οι τύποι που τα ανακάλυψαν πάντα ήθελαν να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι. Το πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά τα λένε σοβαρά».
π
