➤ Στην «Καθημερινή» του Αλαφούζου διαβάσαμε λαχανογράφημα-μανιφέστο του νέου ολοκληρωτισμού. Ο νέος ολοκληρωτισμός έχει τις συνήθειες του παλιού. Δεν καυτηριάζει συμπεριφορές. Δαιμονοποιεί ανθρώπους – είτε αυτοί ανήκουν σε μειονότητες είτε αθροιζόμενοι μπορούν να αποτελέσουν ακόμα και την πλειονότητα.
➤ Στο άρθρο που υπογράφει η Μαρία Κατσουνάκη δαιμονοποιούνται οι ανεμβολίαστοι. Ο τίτλος δε που επιλέχθηκε για το πόνημά της αποτελεί κι έναν φρικτό υπαινιγμό-προτροπή για το τι πρέπει να κάνει το κράτος με αυτούς: «Τι είναι πιο επικίνδυνο, οι μεταλλάξεις ή οι μεταλλαγμένοι;»
➤ Μεταξύ άλλων, διαβάζουμε στο μανιφέστο της Κατσουνάκη:
➤ «Οι παροτρύνσεις εξαντλήθηκαν, οι εκκλήσεις περίσσεψαν. Σε όλες τις γλώσσες, συμβολικά και κυριολεκτικά, πρόεδροι ευρωπαϊκών κέντρων για τον έλεγχο ασθενειών, λοιμωξιολόγοι, ειδικοί του ΠΟΥ, πολιτικοί, σταρ, επώνυμοι, με βίντεο, αναρτήσεις, δημοσιεύσεις, ζητούν, απελπισμένα πια, από τον κόσμο να εμβολιαστεί. Τα ποσοστά των ανεμβολίαστων, παγκοσμίως, είναι υψηλά και ο ιός όχι απλώς δεν ηττάται, αλλά αντεπιτίθεται».
➤ Αυτό που κυρίως της φταίει είναι ότι οι ανεμβολίαστοι δεν χρησιμοποιούν για την ενημέρωσή τους έγκυρες εφημερίδες και πηγές, όπως αυτή που τη μισθοδοτεί, αλλά διαβάζουν και άρθρα στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Οι γκουρού της παραπληροφόρησης έχουν το βασίλειό τους στο διαδίκτυο με εκατοντάδες χιλιάδες ακολούθους στα social media».
➤ Η Κατσουνάκη θέλει να χαρακτηρίσει κάπως τους ανεμβολίαστους αλλά είναι κυρία και δεν θα το κάνει. Απλώς θα το υπαινιχθεί γράφοντας ότι «μαζί με τα γράμματα του αλφαβήτου, που προσδιορίζουν τις μεταλλάξεις, περιορίζονται και οι διαθέσιμοι στο λεξιλόγιο χαρακτηρισμοί, τόσο για όσους αντιστέκονται στον εμβολιασμό όσο και για τους κινδύνους που πολλαπλασιάζονται».
➤ Και το μανιφέστο του υγειονομικού ολοκληρωτισμού κλείνει με το ερώτημα, που φέρει εντός του την απωθητική απάντηση: «Το ερώτημα ανακύπτει αβίαστα: Τι είναι πιο επικίνδυνο, οι μεταλλάξεις ή οι μεταλλαγμένοι;»
➤ Και μόνο που τίθεται τέτοιο ερώτημα (για τα πρόσωπα και όχι για τις όποιες αντιλήψεις και τις ιδέες τους) αποτελεί όνειδος για τη δημοσιογραφία…
π
