● Σαν σήμερα πέθανε σε ηλικία 82 ετών (γεν. 1930) ο Χρόνης Μίσσιος. Ηταν σημαντική μορφή των ελληνικών γραμμάτων. Οσοι δεν έχετε έρθει σε επαφή με το έργο του ξεκινήστε με το «…Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς». Είναι τόσο άμεσο και όμορφο το κείμενο, που σε υποχρεώνει να λησμονήσεις την απόσταση που (ίσως) σε χωρίζει από τις πολιτικές επιλογές του συγγραφέα.
● Ο Μίσσιος, πέρα από το συγγραφικό έργο του, είχε ολοκληρωμένη άποψη για την παραγωγή και το περιβάλλον. Ακολουθεί απόσπασμα από συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό «ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ» τον Οκτώβριο του 1994. Διαβάστε το, είναι διδακτικό:
● «Μέχρι πριν 20 χρόνια, οι άνθρωποι στην επαρχία και στα χωριά ήταν δυνατόν να ζήσουν, ακόμα και να συντηρηθούν αυτόνομα. Είχαν τα ζώα, το χωραφάκι, το μπαξεδάκι, την κατσίκα, τις κότες κ.λπ. Σήμερα, τα νοικοκυριά αυτά της αυτόνομης συντήρησης έχουν καταστραφεί.
● Σε μια οικονομική κρίση, λοιπόν, θα πεθάνουν όλοι! Στην Κατοχή, π.χ., σώθηκαν οι άνθρωποι επειδή υπήρχε η ύπαιθρος. Σήμερα δεν υπάρχει ύπαιθρος. Οι μονοκαλλιέργειες σάρωσαν τα πάντα. Εκεί που ζω εγώ, βλέπω τους ανθρώπους κι αγοράζουν αβγά από το σούπερ μάρκετ! Δεν έχουν δύο κοτούλες στην αυλή. Πάνε και αγοράζουν χόρτα! Ρε παιδί μου, μια βόλτα να κάνεις έτσι στο δρομάκι δίπλα, μαζεύεις μια τσάντα ραδίκια. Πέρα στο δάσος γεμίζεις μια τσάντα μανιτάρια. Αν κατεβαίνεις κάτω στη χαραδρούλα, μαζεύεις σπαράγγια, οβριές, σαλιγκάρια. Στην αυλή σου μπορούσες να φυτέψεις το μαρουλάκι σου, την ντομάτα κ.λπ. Ε, όλα αυτά τ’ αγοράζουν απ’ το σούπερ μάρκετ! Θέλω να πω ότι η κυρίαρχη αντίληψη τον κέρδους πέρασε άλλες αξίες. Είμαστε μια χώρα που παράγει ωραία κρασιά, ούζο, τσίπουρο, και πίνουμε μπίρα και ουίσκι! Για τον Θεό και την Παναγιά! Λοιπόν, αυτοί οι παραλογισμοί δεν προέρχονται από τους ανθρώπους, προέρχονται από την επιβολή τον ίδιου του συστήματος και των αξιών που θέλει να περάσει. Σήμερα ξηλώνουμε τ’ αμπέλια, τις ελιές, τα πάντα. Τι θα κάνουμε; Πώς θα ζήσουμε σε μια οικονομική κρίση; Και ποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι δεν βρισκόμαστε μπροστά σε μια επερχόμενη οικονομική κρίση;
● Ποτέ, τουλάχιστον εμείς οι παλαιότεροι, δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι μέσα σε 20 χρόνια θα αποδέχονταν οι άνθρωποι τόσο εξοντωτικούς όρους διαβίωσης. Ούτε και ο πιο θρίλερ σκηνοθέτης, ο Χίτσκοκ ας πούμε, δεν θα μπορούσε να περιγράψει ότι σε 20 χρόνια θα είχαμε κάνει αυτές τις τερατουπόλεις και η ανθρώπινη ζωή και η φύση γύρω θα είχαν τόσο τρομακτικά υποβαθμιστεί. Γιατί, όταν μιλάμε για ποιότητα ζωής, δεν σημαίνει καλό αυτοκίνητο, σπίτι, ας πούμε, και τα ρέστα. Σημαίνει κατ’ αρχήν ψυχική υγεία, ηρεμία, βιολογική υγεία, πράγματα που τα ‘χουμε χάσει».
π
