Πίσω από τις κλειστές πόρτες και τη δημόσια εικόνα της αρραγούς συμμαχίας, επικρατεί έντονο παρασκήνιο πιέσεων και διαφωνιών
Παρά το γεγονός ότι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έβλεπε στο πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ τον Αμερικανό ηγέτη που θα υλοποιούσε το «προαιώνιο» όραμα του Ισραήλ για έναν ολοκληρωτικό πόλεμο κατά του Ιράν, η πραγματικότητα στο πεδίο των επιχειρήσεων φαίνεται πως δημιουργεί τους πρώτους σοβαρούς τριγμούς. Σύμφωνα με ανάλυση του Al Jazeera, πίσω από τις κλειστές πόρτες και τη δημόσια εικόνα της αρραγούς συμμαχίας, επικρατεί έντονο παρασκήνιο πιέσεων και διαφωνιών.
Η «σύγκρουση» των στρατηγικών στόχων
Από την έναρξη των εχθροπραξιών, οι επιδιώξεις Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ δεν ταυτίστηκαν ποτέ απόλυτα. Ενώ ο Λευκός Οίκος προσδοκούσε μια ταχεία κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος, η ανθεκτικότητα της Τεχεράνης διέψευσε τις προβλέψεις των Αμερικανών συμβούλων. Αυτή η στασιμότητα έχει προκαλέσει εκνευρισμό στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος, σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, δέχεται εισηγήσεις να αρχίσει να προωθεί το αφήγημα μιας «νίκης» ώστε να βρει μια αξιοπρεπή διέξοδο από τον πόλεμο.
Αυτή η τάση «απεμπλοκής» βρίσκει το Ισραήλ κάθετα αντίθετο. Οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι επιμένουν σε μια ακόμη πιο σκληρή καταστολή, θεωρώντας ότι οποιαδήποτε πρόωρη παύση των επιχειρήσεων θα αφήσει το Ιράν ζωντανό και επικίνδυνο. Η ακύρωση της επίσκεψης των στενών συνεργατών του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, χωρίς επίσημη εξήγηση, ερμηνεύεται ως ένα ηχηρό δείγμα αυτής της ψυχρότητας.
Axios: Το «αγκάθι» των επιθέσεων σε αποθήκες καυσίμων
Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και το ρεπορτάζ του Axios, το οποίο αναδεικνύει μια συγκεκριμένη εστία τριβής: τα ισραηλινά πλήγματα σε 30 εγκαταστάσεις καυσίμων του Ιράν το περασμένο Σάββατο. Η Ουάσινγκτον δεν έκρυψε την απογοήτευσή της για το εύρος αυτών των επιθέσεων, φοβούμενη προφανώς τις παγκόσμιες οικονομικές επιπτώσεις και την ανεξέλεγκτη άνοδο των τιμών της ενέργειας.
Η «διαφορά φάσης» ανάμεσα στους δύο συμμάχους είναι πλέον ορατή. Ο Νετανιάχου μπορεί να μην τολμά να διαφωνήσει δημόσια με τον Τραμπ, όμως η στρατηγική του «να τεντώσει το σχοινί» έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την επιθυμία του Αμερικανού Προέδρου να παρουσιάσει μια γρήγορη επιτυχία και να κλείσει το μέτωπο πριν αρχίσει να κοστίζει πολιτικά και οικονομικά στις ΗΠΑ.
