Ούτε οι προσωπικές της σχέσεις με την οικογένεια Τραμπ ούτε η πολιτική της εγγύτητα με τον Αμερικανό πρόεδρο αποδείχθηκαν τελικά αρκετές για να διασώσουν την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ.
- Του Γιώργου Τραπεζιώτη
Με μια φράση που δεν άφηνε πολλά περιθώρια παρερμηνειών, ο Ντόναλντ Τραμπ χθες πήρε αποστάσεις από την απερχόμενη πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα, ενώ ο Λευκός Οίκος την ίδια ώρα τής ζητούσε να παραιτηθεί, στον απόηχο των αποκαλύψεων που έφεραν την υπόθεσή της στο επίκεντρο της αμερικανικής πολιτικής σκηνής. «Εκανε καλή δουλειά στην Ελλάδα, αλλά δεν είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που διαβάζαμε» δήλωσε ο Τραμπ, σχολιάζοντας όμως επίσης -αναφερόμενος στην προσωπική της σχέση με τον γιο του- πως «δεν ήταν ποτέ μέλος της οικογένειάς μου. Απλώς έβγαινε με τον γιο μου, πριν από πολύ καιρό».
Νωρίτερα, η νέα εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου Κέιτι Ζακαράια είχε σπεύσει να ανακοινώσει την απόφαση με τον πιο επίσημο και αδιαμφισβήτητο τρόπο: «Ζητήσαμε από την πρέσβειρα Γκίλφοϊλ να υποβάλει την παραίτησή της. Υπήρξε πολύτιμο μέλος της ομάδας μας και της ευχόμαστε καλή επιτυχία».
Από τη δικής της πλευρά, με… πεσμένα όμως πια τα πολιτικά της φτερά και δίχως να έχει πλέον οποιοδήποτε περιθώριο αντίδρασης, μέσα από μια μακροσκελή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αφενός επέμεινε να χαρακτηρίζει «ψευδείς» τις κατηγορίες που της αποδίδονται από τα πρόσφατα δημοσιεύματα, δηλώνοντας αποφασισμένη να υπερασπιστεί το όνομα και τη φήμη της. Αφετέρου, ευχαρίστησε τον Ντόναλντ Τραμπ και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, υποστηρίζοντας ότι κατά τη θητεία της προώθησε αμερικανικές ενεργειακές εξαγωγές, τον Κάθετο Διάδρομο και την αμυντική συνεργασία με την Ελλάδα. «Η δέσμευσή μου προς τον πρόεδρο Τραμπ και το κίνημα “America First” δεν θα τελειώσει ποτέ» διεμήνυσε η Γκίλφοϊλ, επιμένοντας ότι οι σε βάρος της καταγγελίες δεν θα διαγράψουν τις δεκαετίες δημόσιας υπηρεσίας της.
Αλγεινή εντύπωση προκαλεί και το ότι στην 376 λέξεων ανάρτησή της η Γκίλφοϊλ δεν βρήκε να πει ούτε μία λέξη για τη χώρα στην οποία τοποθετήθηκε ως επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας. Δεν αναφέρεται στους Ελληνες ως λαό ή στους δεσμούς των δύο χωρών, αλλά προβάλλει κυρίως τα επιτεύγματα της αμερικανικής πολιτικής και των αμερικανικών συμφερόντων.
Το στοιχείο αυτό έχει σημασία καθώς θέτει ακόμα ένα ερωτηματικό δίπλα στα πολλά που πρέπει πλέον να απαντηθούν από την πλευρά όσων κυβερνητικών όλο τον προηγούμενο καιρό έσπευδαν να την αποθεώνουν για το παραμικρό, εκστομίζοντας συγχρόνως διάφορα αυτοταπεινωτικά για τους ίδιους όμως σχόλια, όπως το «πόσο τυχεροί είμαστε που βρίσκεται στα μέρη μας».
Διαβάστε περισσότερα στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας «δημοκρατία».