● Η Σύρος δεν έχει συνηθίσει τον κόσμο στην κουτοπονηριά και την προχειρότητα. Εχει άλλη εικόνα και πρέπει πάση θυσία να τη διατηρήσει, κάτι που ίσως αποδειχθεί δύσκολο με τις (σχεδόν) κωμικές διαστάσεις που έλαβε η υπόθεση των πολυδιαφημισμένων συναυλιών που έγιναν στο πλαίσιο του εορτασμού των 200 ετών από την ονοματοδοσία του οικισμού που έφτιαξαν Μικρασιάτες, Χιώτες και Ψαριανοί, Κάσιοι, Μακεδόνες και Κρήτες, οι οποίοι είχαν πέσει θύματα σφαγών από τους Τούρκους. Ερμούπολη ονομάστηκε ο οικισμός πριν από 200 χρόνια.
● Στην αφίσα που κυκλοφόρησε (εικόνα κάτω) ενημερωνόμαστε ότι η είσοδος στις εκδηλώσεις ήταν ελεύθερη. Γι’ αυτό πήγαν πολλοί Συριανοί και επισκέπτες του νησιού στο θέατρο Απόλλων (κτιριακό κόσμημα της πόλεως, μικρογραφία της Σκάλας του Μιλάνου). Σκόπευαν να απολαύσουν συναυλία με σπάνια έργα Συριανών συνθετών, όπως των Ιωάννη Φουστάνου (1856-1933), Γεώργιου Νομικού (1866-;) και Λουδοβίκου Σπινέλλη (1871-1904), που θα παρουσιάζονταν για πρώτη φορά σε μεταγραφή για συμφωνική ορχήστρα και με τον «Υμνο προς την Σύρον» του Αντώνιου Μπιφέρνο να «Αφιερούται τοις Φιλομούσοις Ερμουπολίταις», όπως αναγράφεται και στην παρτιτούρα του 1898.
● Μόλις έφτασαν στο θέατρο, και μάλιστα νωρίς νωρίς για να πιάσουν θέση, είδαν ότι η είσοδος δεν ήταν ελεύθερη (εικόνα κάτω). Επρεπε να έχουν εξασφαλίσει πρόσκληση, άνευ αντιτίμου μεν, αλλά πρόσκληση. Κι αυτή μέσω διαδικτύου. Αντε ο παππούς, τώρα, να μπαίνει στα ιντερνέτια, στο ticketmaster.gr να βγάζει προσκλήσεις στο και πέντε…
● Ας τα προσέξουν λίγο αυτά οι διοργανωτές (Καθολική Επισκοπή Σύρου και Δήμος Ερμουπόλεως). Εκθέτουν το νησί.
π
