● Ο Ερντογάν έβγαλε λόγο για τη νίκη των Σελτζούκων στο Μαντζικέρτ (Αύγουστος του 1071) σε μάχη εναντίον του βυζαντινού στρατού και, μέσες άκρες, έταξε στα αλαλάζοντα πλήθη ότι θα κάνει μία από τα ίδια. Μάλιστα, είπε ότι οι Τούρκοι όταν πάνε για εκστρατεία δένουν την ουρά του αλόγου τους, δείχνοντας έτσι ότι δεν σκοπεύουν να επιστρέψουν. Αλήθεια, αν δέσεις την ουρά του αλόγου πάει μόνο μπροστά; Μόνο ευθεία; Δεν στρίβει; Πάντως, ας προσέχει λίγο ο πρεσβύτης πρόεδρος της Τουρκίας να μην πέσει από το δικό του άλογο, διότι όλοι γνωρίζουμε την παροιμία με τα αίτια εκδημίας των ηλικιωμένων. Το πέσιμο είναι ένα εκ των δύο της παροιμίας.
● Κι όσο ο Ερντογάν εκστρατεύει στο δικό του Μαντζικέρτ, ο Μητσοτάκης κατατροπώνει την ακρίβεια στα σούπερ μάρκετ. Μα τι πίνουν όλοι και δεν μας δίνουν;
● Το 1991 σαν σήμερα πέθανε ο αξεπέραστος συγγραφέας, σεναριογράφος, στιχουργός, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης Αλέκος Σακελλάριος (γεν. 7/11/1913).
Κάποτε είχε πάρει συνέντευξη από τον… εαυτό του. Θαυμάστε ορισμένες από τις ερωταπαντήσεις:
Ερ.: Ποια είναι τα τρία κακά του Νεοέλληνα;
Απ.: Είναι τέσσερα, γιατί δεν τα παραδέχεται κιόλας.
Ερ.: Δηλαδή;
Απ.: Μεσασόλα, αρπακόλλα, κοκακόλα!
Ερ.: Ελληνικός λαός;
Απ.: Είμαστε ένας λαός παράξενος και μαζοχιστής. Προπάντων μαζοχιστής. Πάντα έχουμε ένα εναλλακτικό πρόβλημα για κάθε λύση!
Ερ.: Μίλησέ μου για τη διαφθορά…
Απ.: Οι Ελληνες χωρίζονται σε αμετανόητους άτιμους και σε μετανιωμένους τίμιους!
Ερ.: Ποια είναι η κληρονομιά των Ελλήνων;
Απ.: Από τους σπουδαίους προγόνους μας κληρονομήσαμε δύο ένδοξους βράχους: Την Ακρόπολη και τον Καιάδα. Και σταθήκαμε ανάξιοι όχι μόνον στο ύψος του πρώτου, αλλά και στο βάθος του δεύτερου.
Ερ.: Τι έχεις να πεις για την καταστροφή του περιβάλλοντος;
Απ.: Το μέγα ελληνικό θαύμα! Εχουμε κάψει σε δέκα χρόνια ό,τι οι άλλοι σε εκατό! Στην Ευρώπη αντιστοιχούν τρία δέντρα σε κάθε κάτοικο. Στην Ελλάδα αντιστοιχούν τρεις εμπρηστές σε κάθε δέντρο.
Ερ.: Αξιοκρατία;
Απ.: Αξιοκρατία ονομάζουμε τα προσόντα που απαιτούνται για να υπερπηδήσουμε έναν καλύτερό μας. Aναξιοκρατία λέμε την ατυχία μας να μη γίνουμε κι εμείς κάτι που δεν αξίζουμε, όπως θαυμάσια τα καταφέρνουν τόσοι άλλοι.
Ερ.: Το μέλλον της Ελλάδας;
Απ.: Αν ποτέ πει να ξεβρομίσει αυτός ο τόπος, πολύ φοβάμαι ότι θα μείνει μόνον ο τόπος!
π
