Στις 12 Απριλίου, η Ουγγαρία προσέρχεται στις κάλπες για μια εκλογική αναμέτρηση που θεωρείται η πιο καθοριστική στην Ευρώπη για το 2026, καθώς μετά από 16 συναπτά έτη στην εξουσία, ο Βίκτορ Όρμπαν βρίσκεται για πρώτη φορά αντιμέτωπος με το φάσμα της ήττας.
Απέναντί του δεν βρίσκεται ένας παραδοσιακός πολιτικός αντίπαλος, αλλά ένας πρώην έμπιστος συνεργάτης του, ο 45χρονος Πέτερ Μαγιάρι, ο οποίος αποστασιοποιήθηκε από το σύστημα του κυβερνώντος κόμματος Fidesz καταγγέλλοντας διαφθορά και ίδρυσε το κόμμα Tisza, το οποίο πλέον προηγείται στις δημοσκοπήσεις με σημαντική διαφορά.
Το διακύβευμα της αναμέτρησης εστιάζεται στη σύγκρουση μεταξύ της δημοκρατίας και του αυταρχικού μοντέλου που έχει επιβάλει ο Όρμπαν από το 2010, ελέγχοντας το μεγαλύτερο μέρος των ΜΜΕ και τη δικαιοσύνη. Η πολιτική του, εστιασμένη στις παραδοσιακές χριστιανικές αξίες, τον έφερε σε ρήξη με τις Βρυξέλλες, με αποτέλεσμα το πάγωμα δισεκατομμυρίων ευρώ σε χρηματοδοτήσεις. Παράλληλα, ο Όρμπαν παραμένει ο πιο φιλορώσος ηγέτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπλοκάροντας συστηματικά τη βοήθεια προς την Ουκρανία και αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για στενές επαφές με το Κρεμλίνο.
Στην προεκλογική του εκστρατεία, ο Όρμπαν χρησιμοποιεί μια στρατηγική φόβου, παρουσιάζοντας τις εκλογές ως επιλογή μεταξύ πολέμου και ειρήνης και χαρακτηρίζοντας τον Μαγιάρι πράκτορα ξένων συμφερόντων. Ωστόσο, οι ψηφοφόροι φαίνεται να επηρεάζονται περισσότερο από την οικονομική στασιμότητα της τελευταίας τριετίας, την εκτόξευση των τιμών στα τρόφιμα και το γεγονός ότι οι μισθοί στην Ουγγαρία παραμένουν από τους χαμηλότερους στην Ένωση. Παρά τη δημοσκοπική υπεροχή της αντιπολίτευσης, η νίκη δεν είναι εύκολη, καθώς το εκλογικό σύστημα είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του Fidesz, γεγονός που σημαίνει ότι ο Μαγιάρι χρειάζεται μια καθαρή επικράτηση με αρκετές ποσοστιαίες μονάδες διαφορά για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Οι αναλυτές εξετάζουν πλέον τρία πιθανά σενάρια για την επόμενη μέρα, που κυμαίνονται από μια ομαλή μετάβαση σε φιλοευρωπαϊκή τροχιά έως μια πρωτοφανή συνταγματική κρίση σε περίπτωση που ο Όρμπαν αμφισβητήσει το αποτέλεσμα. Αν και ο Μαγιάρι υπόσχεται κάθαρση και αποκατάσταση της δικαιοσύνης, οι θέσεις του σε θέματα όπως η μετανάστευση παραμένουν συντηρητικές, υποδηλώνοντας ότι η Ουγγαρία θα συνεχίσει να αποτελεί έναν σκληρό διαπραγματευτή εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και σε περίπτωση αλλαγής ηγεσίας.
