Στην εκπομπή «Happy Day» και τη δημοσιογράφο Τίνα Μεσσαροπούλου μίλησε ο Γιάννης Μπέζος, αναφερόμενος σε μια σειρά από θέματα που απασχολούν τον δημόσιο διάλογο. Ο γνωστός ηθοποιός τοποθετήθηκε για τους λόγους που οι νέοι απομακρύνονται από την τηλεόραση, για τη σχέση τους με το θέατρο, για τη βλακεία που –όπως σημείωσε– αποτελεί διαχρονικό στοιχείο της ανθρώπινης φύσης, αλλά και για τον Δημήτρη Φιλιππίδη, γιο του Πέτρου Φιλιππίδη.
Αρχικά, ο Γιάννης Μπέζος αναφέρθηκε στη στάση των νέων απέναντι στην τηλεόραση και το θέατρο, τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για οριστική απόρριψη, αλλά για θέμα επιλογών. «Οι νέοι δεν έφυγαν από την τηλεόραση επειδή είπαν ότι δε θα ξαναδούν τηλεόραση, κάτι δε τους γοητεύει σε αυτή, δε συνδέονται. Δε μπορείς να συντηρείς ένα πρόγραμμα το οποίο απευθύνεται σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας. Και για το θέατρο λένε ότι οι νέοι δεν πάνε στο θέατρο. Ποιός το είπε αυτό; Πάνε, αλλά δεν πάνε παντού και κάνουν τις επιλογές τους και πολύ καλά κάνουν. Εγώ δίνω χώρο στους νέους, δίνω χώρο σε αυτούς που πιστεύω ότι αξίζουν και ότι έχουν κάτι πραγματικά να πούνε πάνω στη σκηνή. Αυτό με ενδιαφέρει. Δεν είμαι εμμονικός ότι θα είμαστε μόνο με τους νέους ή μόνο με τους μεγάλους…» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σε ερώτηση για τον Δημήτρη Φιλιππίδη, ο Γιάννης Μπέζος στάθηκε με σεβασμό απέναντι στους νέους ανθρώπους που προσπαθούν να βρουν τη θέση τους στον χώρο. «Ο Δημήτρης είναι ένα παιδί, όπως και τα υπόλοιπα, τους οποίους τους ξέρω. Κι αυτοί να μην ήταν, θα ήταν άλλοι τους οποίους αξίζει να είναι στη σκηνή…».
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για τις δυσκολίες του επαγγέλματός του, παραδεχόμενος ότι υπήρξαν παραγωγές στις οποίες είχε οικονομική απώλεια, χωρίς ωστόσο να το μετανιώσει. «Έχω χάσει λεφτά από παραγωγές αλλά δε το έχω μετανιώσει καθόλου… Με απασχολούσε πάντα το πώς θα γίνει η δουλειά με μια αρχοντιά και όχι με μιζέρια» είπε.
Κλείνοντας, μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τη βλακεία στην καθημερινότητα και στη δημόσια ζωή. «Αντιμετωπίζεις τη βλακεία με χιούμορ ή λέγοντας “περαστικά”, και δεν είναι κάτι που θα φύγει. είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη φύση και θα εξακολουθήσει να είναι. Το θέμα είναι να μη μας χαρακτηρίζει».
